ความอยากอวดในใจของลาวจางได้รับการเติมเต็มอย่างมาก
หลายปีมานี้ เขาไม่เคยมีผลงานอะไรโดดเด่นเลย
เวลานั่งเล่นไพ่กับคนอื่น เขาไม่เคยเป็นจุดสนใจของวง
การได้พูดแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกภูมิใจสุด ๆ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ลาวจางถึงได้เมามันขนาดนี้
เขาก็เลยพูดออกมาเต็มปาก
“ซ่งเจี้ยนเฉิงมันสมองทึบจริง ๆ”
“ฉันแค่พูดไปไม่กี่ประโยคว่าลูกเขาอาจจะไม่ใช่ของแท้ เขาก็เชื่อซะสนิทใจ”
“หลังจากนั้นก็ไม่ไปตรวจอะไรเลย เชื่อทันที”
“พวกคุณดูคนแบบนี้สิ เอาเถอะ ๆ”
สีหน้าของคนรอบข้างเปลี่ยนไปเล็กน้อย
พวกเขาตั้งใจแค่อยากมาสอบถามเรื่องคดี ไม่คิดว่าจะได้ยินเรื่องคนที่เกี่ยวข้องโดยตรง
แต่เพราะเป็นพวกที่เล่นไพ่ด้วยกันเป็นประจำ ใคร ๆ ก็ไม่อยากแสดงท่าทีชัดเจนเกินไป
และในตอนนั้น ก็มีคนแอบเปิดเครื่องบันทึกเสียงไว้แล้ว
ส่วนคนที่กล้าหน่อย พอได้ยินลาวจางพูดคุ้นเคยกับเรื่องนี้ขนาดนั้น แถมยังมีปมขัดแย้งแบบนี้อีก ก็ยิ่งตื่นเต้นขึ้นไปอีก
“ลาวจาง เล่าให้ละเอียดหน่อยสิ เมื่อไหร่เรื่องมันเกิดขึ้น”
“ตอนนั้นคุณพูดอะไรไปบ้าง”
ภายใต้ฤทธิ์ของอะดรีนาลีน ลาวจางไม่ทันสังเกตว่าสีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป
เขายังคงรู้สึกดีกับตัวเอง เพลิดเพลินไปกับการเป็นจุดสนใจของคนรอบข้าง
“ก็ตอนหนุ่ม ๆ ตอนที่เขาแต่งงานกับเมียได้ไม่นาน ก็ท้องขึ้นมาแล้ว”
“ตอนนั้นฉันดูแล้วรู้สึกไม่สบายใจ เลยพูดไปสองสามประโยค ให้เขาระวัง ๆ หน่อย เผื่อลูกจะไม่ใช่ของตัวเอง”