ที่จริงแล้วเป็นหลี่หงเซี่ย ภรรยาของหวังหมิงเซิง ที่กลับมาอย่างกะทันหัน
ตู้เหวินฮ่าวก็รู้จักหลี่หงเซี่ยเช่นกัน
ถึงแม้เธอจะไม่ได้สอนชั้นมัธยมปีที่สาม แต่ก็สอนอยู่ที่โรงเรียนเดียวกัน
ทั้งครูและนักเรียนในโรงเรียนต่างรู้ดีว่าอาจารย์หลี่และอาจารย์หวังเป็นสามีภรรยากัน
การกลับมาของหลี่หงเซี่ยในครั้งนี้เร็วเกินไปมาก
หวังหมิงเซิงตั้งตัวไม่ทัน เธอก็เห็นทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าเสียแล้ว
หลี่หงเซี่ยโกรธมาก ตะโกนใส่หวังหมิงเซิงว่า “หวังหมิงเซิง นายพูดไว้ยังไง ตอนนี้นายกำลังทำอะไรอยู่?”
ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะตั้งตัว เธอก็รีบดึงตู้เหวินฮ่าวไปอีกด้านหนึ่ง แล้วยื่นเสื้อผ้าให้เขา
พอโดนเธอตะคอกแบบนั้น หวังหมิงเซิงก็หมดท่าทีตามปกติ เขาเก็บเสื้อผ้าของตัวเองจากพื้นอย่างเก้อเขิน พลางพูดภาษาถิ่นอะไรบางอย่าง เสียงงึมงำ ปลอบเธอไปเรื่อย
ตอนนั้นตู้เหวินฮ่าวตกใจจนคิดอะไรไม่ออก ได้แต่มองดูทั้งคู่ทะเลาะกัน พอไม่มีใครสนใจ เขาก็รีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วเล็ดลอดไปที่หน้าประตู เปิดประตู วิ่งลงจากตึกไป
ตู้เหวินฮ่าวไม่ได้วิ่งหนีไปไกล
บ้านของหวังหมิงเซิงอยู่ชั้น 4 ส่วนตู้เหวินฮ่าวนั่งรออยู่ที่หัวมุมบันไดชั้น 3 คอยฟังเสียงข้างบนไป พร้อมเตรียมตัวจะวิ่งลงไปด้านล่างได้ทุกเมื่อ
ขณะนั้น ในใจของตู้เหวินฮ่าวก็เกิดความหวังขึ้นมาอีกครั้ง
ดูท่าหวังหมิงเซิงจะให้ความสำคัญกับความคิดเห็นของหลี่หงเซี่ย ภรรยาของเขามาก ถ้าเธอไปหาหลี่หงเซี่ยเอง แล้วเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง ต่อไปคงจะรอดพ้นจากเงื้อมมือปีศาจได้ใช่ไหม?