ในห้องประชุมเงียบลงชั่วขณะหนึ่ง
สือหลิงพูดจบแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อทันที
คดีของหลู่เฉิงอานก็ควรจะดำเนินต่อไปแล้ว
เจี่ยงเจี้ยนหมิงมองเธอ รู้สึกตื่นเต้นบอกไม่ถูกอยู่ภายในใจ
เมื่อคืนเขาแทบไม่ได้หลับตานอนเลย
เมื่อคดีวางเพลิงที่ถนนสายเก่าเมืองหนานวันกดเข้ามา คนที่สามารถเกณฑ์ได้ทั้งหมดในชุดทำงานพิเศษคดีค้างเก่าถูกแยกออกไปหมด
ตอนที่วัสดุคดีของหลู่เฉิงอานถูกนำไปเก็บใหม่ เขาก็รู้ดีว่าการจัดการแบบนี้ไม่มีปัญหา
คดีคนตายสามศพเจ็บหกคนอยู่ตรงหน้า ใครจะทำเป็นมองไม่เห็นก็ไม่ได้
แต่ที่รู้ว่าถูกต้องเป็นเรื่องหนึ่ง ส่วนที่ใจจะวางลงได้หรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
คดีหลู่เฉิงอานรอมาสิบเจ็ดปีแล้ว
รอเพิ่มอีกวันก็ดูเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่
แต่สำหรับซ่งชิงหยาน สำหรับพ่อแม่ของหลู่เฉิงอาน สำหรับคนที่จดจำคดีนี้ทุกปี การรอเพิ่มอีกวันก็คืออีกวันที่ไม่มีคำตอบ
ตอนที่เจี่ยงเจี้ยนหมิงขอยืมตัวสือหลิงจากนครเจียงเฉิงครั้งแรก เขาแค่คิดว่าจะเพิ่มความเป็นไปได้เข้าไปอีกหนึ่งทาง
ตอนนี้เขารู้สึกโชคดีจริง ๆ ที่ตัดสินใจแบบนั้น
เมื่อวานสือหลิงเพิ่งช่วยนครหนานโจวหาตัวผู้ต้องสงสัยในคดีวางเพลิงได้ วันนี้เธอก็กลับมาพูดถึงคดีหลู่เฉิงอานด้วยตัวเองอีกครั้ง
เจี่ยงเจี้ยนหมิงฟังออกว่าที่สือหลิงพูดแบบนี้ก็เพราะเธอยังคงคิดถึงคดีนี้อยู่เสมอในใจ
ความเหนื่อยล้าหลังจากการนอนดึกในใจของเจี่ยงเจี้ยนหมิงจางหายไปไม่น้อยทันที
ตำรวจนครเจียงเฉิงยังทุ่มเทขนาดนี้ ในฐานะเจ้าบ้านเขาจะทำได้ไม่ดีได้อย่างไร?
เขาลุกขึ้นยืน มองสือหลิงและกู้เยี่ยนถิงอย่างจริงจัง
"ที่ปรึกษาสือ หัวหน้ากู้ ขอบคุณพวกคุณมากจริง ๆ"