ในห้องประชุมเงียบลงชั่วครู่
สิบสามคนอยู่ต่างเมือง
ตัวอักษรไม่กี่ตัวนี้ในแฟ้มคดีเก่าเป็นเพียงรายชื่อหนึ่งบรรทัด
แต่ถ้าจะสืบต่อไปจริง มันไม่ใช่แค่รายชื่อหนึ่งบรรทัดง่าย ๆ ขนาดนั้น
หนุ่มนักสืบเสี่ยวเจิ้งยืนอยู่ข้างโต๊ะ มองเจี่ยงเจี้ยนหมิง แล้วมองรายชื่อที่คำนวณใหม่ ปากขยับเล็กน้อย สุดท้ายก็พูดอย่างสุภาพ
"หัวหน้าหน่วยเจี่ยง ถ้าต้องไปพบทุกคน ค่าใช้จ่ายอาจไม่น้อย"
ประโยคนี้ออกมา หลายคนในห้องประชุมก็ฟังออกถึงความกังวลของเขา
การออกไปปฏิบัติคดีไม่ใช่พูดแล้วไปได้ทันที
สี่คนออกไป ค่าเดินทางไปกลับเป็นก้อนหนึ่ง ค่าที่พักเป็นก้อนหนึ่ง ค่าอาหารเป็นก้อนหนึ่ง
ถ้าแค่ไปเมืองใกล้ๆ ค่าใช้จ่ายยังพอประหยัดได้
แต่ถ้าต้องข้ามจังหวัด ค่ารถ ค่าโรงแรม ค่าอาหารรวมกัน ต่อให้ทุกคนประหยัดที่สุด เที่ยวหนึ่งก็ต้องหลายพันหยวน
สำคัญคือแค่นี้ยังเป็นแค่การไปที่เดียว
ในรายชื่อยังเหลือสิบสามคน
บางคนอยู่เมืองอื่นในจังหวัด บางคนอยู่ต่างจังหวัด บางคนที่อยู่ตามทะเบียนกับที่อยู่จริงอาจไม่ตรงกันด้วยซ้ำ
ถ้าจะวิ่งทีละที่จริงๆ เงินที่ต้องใช้ใกล้จะถึงหลายหมื่นหยวนแล้ว
เขาไม่ได้พูดประโยคหลังออกมา
แต่ในใจเขารู้ดี
คนเหล่านี้ถูกจัดไว้ท้ายๆ ตามระดับความเกี่ยวข้องอยู่แล้ว
คนข้างหน้าขนาดมากขนาดนั้นยังสอบไม่ได้ผล คนหลังๆ เหล่านี้อาจมีความสัมพันธ์ที่ห่างออกไปอีก
หลายคนวุ่นวายหลายวัน เสียเงินหลายหมื่นหยวน สุดท้ายไม่ได้ผลอะไรเลย เงินนี้คุ้มไหม?