เมื่อได้ยินเกาเทียนเซิ่งบอกว่าพวกเขาพบฝูงนก เกาเทียนเฉียงกับสองพี่น้องจางเสี่ยวหลงก็พลันตาเป็นประกาย รีบพุ่งออกจากห้องคนขับ แล้วมองไปยังทิศทางที่เกาเทียนเซิ่งชี้
เห็นเพียงผิวน้ำทะเลไม่ไกลจากเรือประมง มีฝูงนกทะเลขนาดใหญ่กำลังบินวนอยู่ต่ำ ๆ
พวกมันบินโฉบไปมาบนอากาศ บางครั้งก็หุบปีกแล้วพุ่งลงทะเลราวกับลูกธนู ทำให้เกิดละอองน้ำกระเซ็นเป็นดอก ๆ
“ฝูงนก!”
จางเสี่ยวหลงยิ้มกว้างด้วยความยินดี “ตรงไหนมีฝูงนกมารวมตัวกัน ใต้น้ำตรงนั้นต้องมีฝูงปลาแน่!”
นกทะเลมีสายตาดีเยี่ยม มองเห็นฝูงปลาใต้น้ำได้จากความสูงหลายสิบเมตร
เมื่อฝูงปลาเข้าใกล้ผิวน้ำ นกทะเลก็จะบินมารวมตัวกันเพื่อล่าเหยื่อ
บริเวณทะเลที่มีนกทะเลฝูงใหญ่บินวนและพุ่งลงน้ำ ส่วนมากแล้วใต้น้ำน่าจะมีฝูงปลาขนาดใหญ่
เกาเทียนเฉียงรีบกลับเข้าไปในห้องคนขับ เร่งเครื่องยนต์ แล้วขับเรือประมงมุ่งหน้าไปยังฝูงนก
เมื่อเข้าไปใกล้ ทุกคนก็มองเห็นได้ชัดยิ่งขึ้น
บนผิวน้ำมีปลาแน่นขนัด ฝูงปลาว่ายชิดผิวน้ำเป็นผืนสีดำทะมึน ราวกับกลุ่มเมฆดำขนาดมหึมากำลังพลิกตัวอยู่ในทะเล
ยามฝูงปลาดิ้นพล่าน ละอองน้ำที่กระเซ็นขึ้นมาก็ส่องประกายระยิบระยับใต้แสงอาทิตย์ ผิวน้ำทั้งผืนดูราวกับกำลังเดือดพล่าน
“เร็ว! เอาอวนล้อมออกมา!”
สิ้นเสียงสั่งของจางเสี่ยวหลง ทุกคนบนเรือก็รีบยกอวนล้อมออกมาจากห้องเก็บของ
แม้เรือประมงที่เกาเทียนเฉียงกับพวกเช่ามาจะเป็นเรือลากอวน แต่บนเรือก็มีอวนล้อมด้วย จึงสามารถใช้งานได้เช่นกัน