จางเสี่ยวหลงรับปลาตัวนั้นจากมือเกาเทียนเฉียงอย่างอดใจรอไม่ไหว ก่อนจะพินิจดูอย่างละเอียด
“รูปร่างแบบนี้ เกล็ดแบบนี้ โอ้โห! นี่มันปลาเหลืองใหญ่จริง ๆ!”
มือทั้งสองข้างของจางเสี่ยวหลงสั่นน้อย ๆ แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
เขาไม่เคยคิดเลยว่าในบรรดาปลาหวงกู๋พวกนี้จะมีปลาเหลืองใหญ่ปะปนมาด้วย!
คราวนี้พวกเขารวยแล้ว!
“ยืนงงอะไรกันอยู่! รีบมาช่วยกันคัดปลาเหลืองใหญ่ในกองปลาหวงกู๋ออกมาให้หมด!”
จางเสี่ยวหลงหันไปตะโกนเรียกลูกน้องที่อยู่ด้านหลังอย่างฉับพลัน
ลูกน้องหลายคนเหมือนเพิ่งถูกไฟช็อต ในที่สุดก็ได้สติ พากันกรูเข้าไปข้างกองปลา แล้วช่วยกันค้นหาปลาเหลืองใหญ่ในกองอย่างชุลมุน
“พี่หลง! ผมเจอปลาเหลืองใหญ่ตัวหนึ่ง!”
“ทางนี้ก็มีตัวหนึ่ง! ใหญ่มาก!”
“โห ตรงใต้กองของผมมีแต่ปลาเหลืองใหญ่ทั้งนั้นเลย!”
บนดาดฟ้าเรือพลันคึกคักโกลาหลขึ้นมา
ทุกคนค้นปลาไปพลาง ส่งเสียงโห่ร้องด้วยความตื่นเต้นไปพลาง เสียงของแต่ละคนดังขึ้นเรื่อย ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความดีใจจนกลั้นไม่อยู่
ไม่ใช่แค่พวกเขาเท่านั้น แม้แต่จางเสี่ยวหลงที่เป็นพี่ใหญ่ก็แทบเก็บอาการไม่อยู่ ตอนนี้เขากำปลาเหลืองใหญ่ไว้สองตัว มุมปากฉีกยิ้มกว้างจนแทบถึงใบหู
เขาหันไปมองเกาเทียนเฉียง แล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า “เทียนเฉียง นายเก่งจริง ๆ! พาพวกเราจับปลาเหลืองใหญ่ได้ตั้งมากมาย นายกลับชาติมาเกิดเป็นราชามังกรหรือไง?”
เกาเทียนเฉียงยิ้ม แต่ไม่ได้พูดอะไร
แม้เขาจะไม่ได้กลับชาติมาเกิดเป็นราชามังกร แต่ก็เป็นผู้ถูกเลือกที่ได้รับพรคุ้มครองจากทั้งราชามังกรและเจ้าแม่มาจู่