เกาเทียนเฉียงตรวจดูถ้ำใต้น้ำทั้งถ้ำอย่างละเอียด เมื่อแน่ใจว่าไม่มีของมีค่าตกหล่นแล้ว จึงมุดกลับเข้าไปในช่องทางและว่ายออกจากถ้ำ
กลับมาถึงแนวโขดหิน เขายังไม่รีบกลับเรือประมง แต่ค้นหาสิ่งต่าง ๆ รอบบริเวณต่อไป
ทว่าแหล่งโขดหินน้ำลึกแห่งนี้กลับมีสัตว์ทะเลให้จับไม่มากเท่าที่เขาคิด
เขาค้นหาอยู่สิบกว่านาที สุดท้ายก็เจอเพียงปลิงทะเลขนาดกลางสองตัว แม้แต่กุ้งมังกรสักตัวก็ไม่เห็น
เห็นดังนั้น เกาเทียนเฉียงจึงได้แต่ยอมแพ้อย่างจนใจ แล้วเปลี่ยนทิศว่ายไปยังเขตน้ำตื้น
สัตว์ทะเลในเขตน้ำตื้นมีมากกว่าเขตน้ำลึกอย่างเห็นได้ชัด
ทันทีที่กลับถึงเขตน้ำตื้น เกาเทียนเฉียงก็พบหอยสังข์เสียงจำนวนมากในดงโขดหิน
หอยสังข์เสียงเหล่านี้เป็นหอยสังข์เขาสัตว์ เปลือกทรงกระสวย ผิวด้านนอกปกคลุมด้วยชั้นเปลือกคล้ายขนอ่อนสีน้ำตาลอมเหลือง ปากเปลือกกว้าง ผนังด้านในเป็นประกายวาวราวไข่มุก
แต่ละตัวมีขนาดใหญ่มาก หนักเกินครึ่งกิโลกรัมทุกตัว
ขนาดเช่นนี้จัดว่าใหญ่เป็นพิเศษเมื่อเทียบกับหอยสังข์เขาสัตว์ด้วยกัน วางขายในตลาดก็เป็นที่ต้องการอย่างมาก ราคาต่อครึ่งกิโลกรัมสูงกว่า 60 หยวน
ดวงตาเกาเทียนเฉียงเป็นประกาย รีบเข้าไปแกะหอยสังข์เสียงทีละตัวออกจากโขดหิน แล้วยัดลงถุงตาข่ายที่พกติดตัวมา
ขณะที่เกาเทียนเฉียงกำลังเก็บหอยสังข์เสียง จู่ ๆ งูทะเลขนาดใหญ่ตัวหนึ่งก็พุ่งออกมาจากรอยแยกของโขดหินข้าง ๆ
งูทะเลตัวนี้ยาวกว่าสองเมตร ลำตัวมีลายปล้องสีดำสลับขาว วงดำวงขาวเรียงต่อกันตั้งแต่หัวจรดหาง มองเห็นเด่นชัดเป็นพิเศษในน้ำทะมึน