ตอนเกาเทียนเฉียงกลับถึงค่าย ขอบฟ้าก็เริ่มสว่างเป็นสีขาวรำไรแล้ว
หลังจากวุ่นวายมาตลอดทั้งคืน ตอนนี้เกาเทียนเฉียงไม่ง่วงแล้ว เขาจึงไปหาก้อนหินริมทะเลนั่งชมพระอาทิตย์ขึ้นอย่างสงบ
ไม่นานนัก จางเสี่ยวหลงกับพวกก็ทยอยตื่นขึ้นมา
ทุกคนกินอาหารเช้าอย่างง่าย ๆ เก็บข้าวของเรียบร้อย แล้วขึ้นเรือออกจากเกาะ มุ่งหน้ากลับฝั่ง
เดิมทีเกาเทียนเฉียงยังคิดจะอธิษฐานขอพรจากเจ้าแม่มาจู่ เผื่อว่าจะได้จับปลาเพิ่มอีกสักอวน
แต่ห้องเก็บปลาใต้ท้องเรือแน่นขนัดไปด้วยปลาจาระเม็ดขาว กุ้งลายเสือ และปลาหมึก ไม่มีที่ว่างเหลือแม้แต่นิดเดียว
เขาจึงได้แต่ตัดใจจากความคิดที่จะหว่านอวนอีกครั้ง
หลังจากเรือโคลงเคลงฝ่าคลื่นอยู่นานกว่าสองชั่วโมง พวกเกาเทียนเฉียงก็มาถึงท่าเรือในเวลาเก้าโมงเช้า
เพิ่งเทียบท่า เกาเทียนเฉียงก็เห็นเรือประมงลำหนึ่งที่คุ้นตาอยู่ทางอีกฝั่งของท่าเรือ
เป็นเรือของลู่เฉียงนั่นเอง!
เมื่อวานเรือของลู่เฉียงถูกอวนผีพันจนเครื่องยนต์ไหม้ เสียกำลังขับเคลื่อนและลอยอยู่กลางทะเลเกือบครึ่งวัน
พวกเขาต้องออกแรงกันแทบแย่ กว่าจะใช้วิทยุบนเรือติดต่อเรือประมงที่อยู่ใกล้ ๆ ได้ แล้วให้ลากกลับเข้าฝั่ง
พอเห็นพวกเกาเทียนเฉียงกลับมา ดวงตาของลู่เฉียงก็แดงก่ำ เขาพุ่งขึ้นมาบนท่าเรือแล้วตรงดิ่งมาหาพวกเกาเทียนเฉียงทันที