หาของทะเลจนร่ำรวย: แขนซ้ายมีเจ้าแม่หม่าโจ้ว แขนขวามีพญามังกร

ตอนที่ 110 แผนธุรกิจในอนาคต

6 นาที· 1.4K คำ

พอได้ยินฉินเสวี่ยพูด เกาเทียนเฉียงก็ยิ้มพลางพยักหน้า “ความคิดของเธอตรงกับฉันพอดีเลย!”

“แต่ว่า...”

แววตาเกาเทียนเฉียงเป็นประกายขึ้นมา เขาพูดว่า “เรื่องขนส่งควบคุมอุณหภูมิ ฉันไม่คิดจะหาคนอื่นมาร่วมมือด้วย!”

“ฉันจะสร้างศูนย์โลจิสติกส์ควบคุมอุณหภูมิของตัวเอง ทำธุรกิจด้านนี้โดยเฉพาะ!”

อาหารทะเลเป็นของที่ให้ความสำคัญกับความสดเป็นอันดับแรก

ตั้งแต่ท่าเรือจนถึงโต๊ะอาหาร ยิ่งผ่านมือคนมากเท่าไร ความสดก็ยิ่งลดลง ต้นทุนก็ยิ่งเพิ่มขึ้น

ถ้าควบคุมระบบขนส่งควบคุมอุณหภูมิไว้ในมือ ตั้งแต่จุดรับซื้อไปจนถึงคลังสินค้าและการขนส่ง เชื่อมทุกขั้นตอนให้เป็นสายเดียวกัน ก็จะลดความเสียหายได้มากที่สุด และเพิ่มกำไรได้สูงที่สุด

แต่นั่นเป็นเพียงข้อดีที่เห็นได้ชัดเท่านั้น

สิ่งที่เกาเทียนเฉียงให้ความสำคัญจริง ๆ คือสิ่งที่อยู่เบื้องหลังระบบขนส่งควบคุมอุณหภูมินี้

ในปี 1998 เครือข่ายโลจิสติกส์ที่เป็นรูปเป็นร่างในประเทศยังแทบไม่มี

แต่เกาเทียนเฉียงรู้ว่าอีกไม่กี่ปี ธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์จะค่อย ๆ เติบโตขึ้น

ถึงตอนนั้น ใครมีเครือข่ายโลจิสติกส์อยู่ในมือ คนนั้นก็ชิงความได้เปรียบไปก่อน!

ถ้าใช้โอกาสขนส่งอาหารทะเลในตอนนี้ สร้างระบบคลังสินค้าควบคุมอุณหภูมิ การขนส่งระยะไกล และการจัดส่งปลายทางขึ้นมา

พอถึงยุคพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ เขาก็จะมีไพ่ตายอยู่ในมือที่คนอื่นอยากแย่งก็แย่งไปไม่ได้

ถึงตอนนั้น เขาจะสร้างระบบขนส่งและส่งสินค้าเองเหมือนจิงตงในยุคหลังจากนี้ก็ได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป