เมื่อเซวียนหยวนเหวินเทียนได้สติขึ้นมาแล้ว นางรีบกล่าวกับเจียงเป่ยทันทีว่า "เจียงเป่ย! รีบฆ่าพวกมันซะ! เด็ดขาดไม่ให้พวกมันมีโอกาสหนีรอดแม้แต่ครึ่งหนึ่ง!"
"ได้!"
เจียงเป่ยพยักหน้า แล้วสายตาก็ทำการล็อกเป้าหมายไปยังร่างของเหลยเจี๋ยอวิ๋น ลี่หยวน และเย่ชาทั้งสามที่อยู่ไกลออกไป
ร่างของเขาแลบวูบ กำลังจะพุ่งออกไปเข่นฆ่า สิ้นสุดชีวิตของคนทั้งสามให้จบสิ้น
แต่แล้วในวินาทีนั้นเอง——
"โอหังนัก! กล้าฆ่าผู้อาวุโสสองแห่งตระกูลโบราณเทียนเหลยข้า ความกล้าของพันธมิตรเทพโบราณพวกเจ้าไม่ธรรมดาจริง ๆ !!"
เสียงตะโกนดังสนั่นสะเทือนฟ้า แผดเผาขึ้นมาจากกลุ่มอาคารในแดนลึกของเยี่ยตู้เฟิง
วินาทีถัดมา คนทั้งหมดเงยหน้าขึ้นมองพร้อมกัน เห็นสองร่างที่แผ่พลังอันทรงพลังเหนือกว่าพุ่งทะยานขึ้นจากที่นั่น
เป็นชายชราสองคนในฉลององค์สีน้ำเงินและสีแดง มือทั้งสองพับไว้หลังหลัง สายตาเย็นเยียบกวาดมองทั่วสมรภูมิ เมื่อเห็นว่าเหลยเจี๋ยอวิ๋นและพวกบาดเจ็บสาหัส สีหน้าของทั้งสองก็มืดครึ้มลงทันที
"ฮึ! เพิ่งเดินออกมาจากแดนต้องห้ามได้ไม่นาน ตั้งใจปิดประตูบำเพ็ญจะขจัดพลังต้องห้ามที่ตกค้างในกายให้สิ้นซาก ไม่คิดว่าจะต้องลงมือด้วยตัวเองทั้งสองคนเสียแล้ว!"
ชายชราฉลององค์สีน้ำเงินส่งเสียงสั่นครืน แล้วเอ่ยขึ้น
"ผ...ผู้อาวุโสใหญ่!"
เมื่อเห็นชายชราคนนั้น ดวงตาของเหลยเจี๋ยอวิ๋นก็เปี่ยมประกายแห่งความหวังอันเจิดจรัส รีบคลานลุกขึ้นจากพื้นอย่างตื่นเต้น แล้วร้องออกมา
"ผู้อาวุโสใหญ่? นั่นมันเหลยจิ่วสิง ผู้อาวุโสใหญ่แห่งตระกูลโบราณเทียนเหลยหรือนี่?!"
เมื่อเห็นฉากนี้ สีหน้าของเซวียนหยวนเหวินเทียนเปลี่ยนไปทันที นางมองชายชราฉลององค์น้ำเงินนั้นลึก ๆ หนึ่งครั้ง ความตื่นตระหนกจนแทบสิ้นสติแล่นผ่านในดวงตา
"คนที่อยู่ข้างเขานั่น ดูท่าจะเป็นเสวี่ยไฉ่ ผู้อาวุโสใหญ่แห่งตระกูลโบราณเสวี่ยหุ่น?!"
เฟินเทียนจิ้นที่อยู่ข้าง ๆ ก็จำได้เช่นกัน กลืนน้ำลายเหงื่อลงคอหนึ่งครั้ง แล้วกล่าวด้วยความตระหนกสุดขีด
"ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสองตระกูลโบราณต้องห้าม... ทั้งสองคนนี้ก็ซ่อนตัวอยู่ในเยี่ยตู้เฟิงนี่เองหรือ?!"
เฟิงเซียนอุทานขึ้น