สยงจิ้งฟานจ้องมองร่างเลือดนองทั้งสองคนนั้นตาไม่กะพริบ แรกเริ่มสะดุ้งเฮือกเล็กน้อย แล้วรูม่าตาก็หดกระทันหัน พูดออกมาอย่างเชื่อไม่ได้ "นี่...นี่มันใครกัน?! ทำไมถูกตบตีจนขนาดนี้?!"
ใบหน้าทั้งสองถูกตีจนบูดเบี้ยวเหลือก้ำกึก มองไม่ออกแล้วว่าเดิมเป็นใคร
แต่เกาตู้ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับแฝงความไม่เชื่อสายตาเต็มบริบูรณ์ เพราะจำใบหน้านั้นได้ จึงตกใจจนสุดหัวใจ "คือ...คือหลี่เย่ากับหลี่ฟู่เย่!"
"อะไรนะ?! เป็นมันสองคนงั้นรึ?!"
ถ้อยคำนั้นดังขึ้น ใบหน้าของสยงจิ้งฟานก็เปลี่ยนไปทันที
เขารี่เข้าไปหาทันที สำรวจร่างเลือดนองทั้งสองอย่างถี่ถ้วน เมื่อยืนยันได้แล้วทั้งร่างก็ตั้งตระหง่านค้าง
เป็นหลี่เย่ากับหลี่ฟู่เย่พี่น้องจริง ๆ แถมคนหนึ่งบาดเจ็บหนักกว่ากันและกัน สุดสยองทั้งคู่!
จางฉีหมิงก็อึ้งตาม เพราะเมื่อครู่เขาใส่ใจแต่เจียงเป่ยเพียงผู้เดียว มิได้สนใจร่างเลือดนองทั้งสองในมือเลย ที่นี้บอกเขาว่ามันคือหลี่ฟู่เย่กับหลี่เย่างั้นหรือ?
เป็นไปได้อย่างไร?
เขาคิดว่าเจียงเป่ยเพียงรอดมือของหลี่ฟู่เย่มาได้เท่านั้นเอง
ที่นี้มองแล้ว ดูเหมือนจะมากกว่านั้นหลายเท่า?
เขาตกตะลึง "จิ้ง...เจียงเป่ย เจ้าฆ่ามันสองคนนั่นแหละหรือ?!"
แม้แต่เจียงเทียนคั่วก็มองทุกอย่างอย่างเชื่อไม่ได้ มองเจียงเป่ย แล้วหันไปมองหลี่เย่ากับหลี่ฟู่เย่ที่หมดสติไปแล้ว ตกตะลึงว่า "มันคือหลี่ฟู่เย่กับหลี่เย่าจริง ๆ...เป็นไปได้อย่างไร?! เจ้าคนเดียว เผชิญหลี่ฟู่เย่ผู้อยู่ครึ่งก้าวราชันศักดิ์สิทธิ์กับหลี่เย่าผู้อยู่แดนเทพอริยะขั้นใหญ่ ไม่เพียงถอนตัวได้อย่างสมบูรณ์ ยังตบตีพวกมันจนขนาดนี้แล้วลากกลับมาด้วยงั้นรึ?!"
ทั้งสี่คนจ้องมองเจียงเป่ยอย่างตกตะลึงถึงขีดสุด ยิ่งมองยิ่งรู้สึกว่าเจียงเป่ยลึกลับเกินคาด
เมื่อครู่พวกเขากำลังคิดจะออกไปช่วยเจียงเป่ย กลัวว่าหลี่ฟู่เย่ผู้อยู่ครึ่งก้าวราชันศักดิ์สิทธิ์จะเล่นงาน
ผลปรากฏว่ายังไม่ทันได้ออกเดินทาง ยุทธการก็จบสิ้นแล้ว?
เจียงเป่ยลากทั้งหลี่ฟู่เย่และหลี่เย่ากลับมาราวกับแบกหมาตาย?
เป็นไปได้อย่างไร?! พลังของเจียงเป่ยช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!