ทหารทั้งหลายมองหน้ากันตาลอย ๆ คนหนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้นว่า "ไม่ทราบเช่นกันข้ามหาแม่ทัพ ตามเหตุผลแล้ว ความปั่นป่วนขนาดนี้ พวกเขาควรได้ยินแล้วรีบมาถึงตั้งแต่แรก
เมื่อได้ยินดังนั้น ใจของเจียงเทียนคั่วก็จมดิ่งลงอย่างหนัก
มังกรราชาฉกฟ้าลอยอยู่เหนือห้วงอากาศสูง กวาดสายตามองลงมายังร่างที่อื้อฉาวเลื่อนลอยของเจียงเทียนคั่ว ก่อนจะส่งเสียงหัวเราะเสียดแทงก้องกัมปนาท "ฮ่าฮ่าฮ่า! เดิมทีแท้จริงแล้วคือพวกส่วนเสวียนทอดทิ้งเจ้า! เจียงเทียนคั่ว! วันนี้เจ้าย่อมต้องตายแน่นอน!
ว่าแล้วเขาก็แผ้วปากกว้างออกอีกครั้ง ลมหายใจมังกรสีครามดำลูกที่สองพุ่งกระหน่ำลงมาพร้อมพลังอันบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม มุ่งตรงเข้าสังหารเจียงเทียนคั่ว
"สู้ตาย!!"
เจียงเทียนคั่วคำรามลั่นด้วยการกัดฟัน ไม่เอี่ยมอ่องความเจ็บปวดทั่วร่าง หอกยาวในมือกวาดฟันออกไปอย่างดุดัน แสงหอกพุ่งทะยานขึ้นสู่ห้วงฟ้า ปะทะเข้ากับลมหายใจมังกรนั้นโดยตรง
"คืบบบ!!!"
เสียงระเบิดกึกก้องดังสนั่น สองพลังยักษ์กลับปะทะกัดกันอีกครั้ง คลื่นแรงกระแทกที่เหลือคลอบคลุมทั่ว ทำให้หินยักษ์ริมทะเลสาบแตกร้าวเป็นเสี่ยง ๆ
"ต๊ากต๊ากต๊าก!!!"
"พุ่บ!!!"
ทันใดนั้น เจียงเทียนคั่วก็ถูกแรงปะทะสะบัดส่งให้ถอยหลังไปหลายสิบก้าว พ่นเลือดออกมาเป็นหย่อมใหญ่ ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ
เขาไม่กล้าฝืนสู้ต่อ หันศีรษะกลับไปคำรามลั่นใส่ทหารที่ตามหลังมา "หนีเร็ว! ถอย!
เหล่าทหารได้ยินดังนั้นก็รีบประคองแขนเขา วิ่งฝ่ากลับไปยังดงไกล
มังกรราชาฉกฟ้าคำรามก้อง "จะหนีไปไหน!
ร่างมังกรยาวนับพันจั้งพุ่งดิ่งลงมา เงามืดมิดบังฟ้าบังดินคลุมไปทั่วทั้งริมทะเลสาบ
ต่อจากนั้น ร่างของเขาก็กำลังจะออกอาละวาดไล่สังหารเจียงเทียนคั่วให้สิ้นซาก
ทว่าในวินาทีนั้นเอง ร่างของเขากลับหยุดค้างอยู่กลางอากาศ
สายตากวาดผ่านริมทะเลสาบและสันเขารอบด้าน สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม
"เดี๋ยว… มหาแม่ทัพแห่งส่วนเสวียนสามคนนั้น เป็นไปได้ไงที่ไม่ปรากฏตัว? ตามเหตุผล เมื่อได้ยินเสียงที่ข้าออกจากสถานที่บำเพ็ญแล้ว พวกเขาควรพุ่งออกมานานแล้ว หรือว่าจะเป็นการล่อลวงโดยเจตนา อยากให้ข้าตายใจแล้วขึ้นจากน้ำ แต่แท้จริงกลับกางกับดักสวรรค์รออยู่แล้วจะลงมือกับข้า?!