ชายร่างผอมสูงประสานมือไพล่หลัง จ้องมองเจียงเป่ยด้วยสายตาอำมหิต เอ่ยเสียงเย็นว่า "เจ้าคิดว่าหลบเข้าไปในสำนักว่านเซี่ยงแล้วจะปลอดภัยหรือ? ข้าบอกความจริงกับเจ้าตรง ๆ ตระกูลมู่กับสำนักว่านเซี่ยงของเจ้านั้นบานปลายความแค้นมาหลายร้อยปีแล้ว แม้เจ้าจะซ่อนตัวอยู่บนศีรษะผู้นำสำนักของพวกเจ้าก็ตาม ก็ไม่มีวันรอดพ้นฝ่ามือของพวกข้า"
ชายตัวเตี้ยก็ยิ้มเหี้ยมพูดต่อ "เมื่อคราวก่อนเจ้าสังหารคนของตระกูลมู่ไป เจียงเป่ย ถึงกับกล้าเชียวนะ ตัวเล็ก ๆ อย่างเจ้าก็กล้าลงมือกับตระกูลมู่ แถมยังบังเอิญเป็นคนของสำนักว่านเซี่ยงซะด้วย เจ้าว่านี่มันไม่บังเอิญเหรือ? แค้นใหม่เก่า วันนี้ขอคิดบัญชีให้จบพร้อมกัน"
"พวกเจ้ามั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอว่าจะสังหารข้าได้?"
เจียงเป่ยมองทั้งสองอย่างเฉยเมย ศรเทพอัคคีชี้เฉียงลงพื้น
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"
ชายร่างผอมสูงหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง "เพราะเหตุใดจะไม่ได้! พวกข้ารู้ว่าเจ้าสังหารราชามังกรราชันศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด 'มังกรคว้าฟ้า' ณ ทะเลสาบเทียนหลงได้ แต่ที่เจ้าอาศัยน่ะก็แค่อำนาจมังกรเท่านั้น เมื่อไร้อำนาจมังกรจากมังกรน้ำกว่าร้อยตัวมาเสริมแล้ว เจ้าจะเหลืออะไร? แต่พี่น้องทั้งสองของพวกข้านี่ล่ะคือราชันศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดแท้จริง เจ้าจะมีอะไรต้านทาน?"
ชายตัวเตี้ยใจร้อนจนทนไม่ได้แล้ว ฟาดมือแรง ๆ "เสียเวลาพูดจากับมันทำไม! เอาชีวิตมา! สังหาร!"
เสียงยังไม่ทันจบ ร่างทั้งสองก็พุ่งทะยานออกพร้อมกันทันที ซ้ายขวาประสาน พลังวิญญาณหลอมรวมขึ้นที่ฝ่ามือ พวกมันพุ่งเข้าปะทะที่อกและลำคอของเจียงเป่ยพร้อมกัน พร้อมแรงกดดันมหึมาแห่งราชันศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด!
เจียงเป่ยเห็นดังนั้น ดวงตาหรี่ลง ไม่แม้แต่จะกลัวเล็กน้อย ฝ่ามือเหยียบกลางอากาศแรง ๆ ร่างไม่ถอยกลับแต่รุกไปข้างหน้า ศรเทพอัคคีฟันแนวนอนออกไป!
เหนือตัวไม้บรรทัด เพลิงเทพแปดกรรมพุ่งโชติขึ้นทันที กลายเป็นแสงแดงสายหนึ่งพุ่งกวาดออกมา กวาดแสงวิญญาณทั้งสองสายเปิดออกพร้อมกัน
"ต๊าง! ต๊าง!"
เสียงปะทะดังขึ้นเกือบพร้อมกัน ร่างของคนตระกูลมู่ทั้งสองสั่นเฮือกเล็กน้อย ถูกคลื่นความร้อนบังคับให้ถอยหลังไปครึ่งก้าว