"ตอนนี้ประมุขสำนักอยู่ตำแหน่งใด?"
เจียงเป่ยไม่อธิบายมากมาย แค่ถามขึ้น
ซีซินยังคงตกอยู่ในความตื่นตะลึงครั้งใหญ่ ไม่อาจทำสติกลับคืนได้อยู่พักใหญ่ จึงตอบว่า "อยู่ ณ ภูเขานรกไฟที่ชายแดน... ที่นั่นคือสถานที่พญามารสิ้นชีพ ประมุขสำนักทรงประทับรักษาการณ์อยู่ที่นั่นด้วยพระองค์เอง"
"งั้นก็ไม่ควรเสียเวลา ไปกันเดี๋ยวนี้เลย"
เจียงเป่ยพยักหน้า
"รับ! ข้าจะนำทางเอง!"
ซีซินรีบทำสติกลับมาทันที กุมมือให้เป็นคำจ้ำ
สองเงาสองร่างตามกันไปเบื้องหลังเบื้องหน้า บิดทิศทาง พุ่งทะยานสู่ทิศชายแดนของหว่านเซียงเซี่ยเจี่ยอย่างเร็วเหนือเสียงลม
......
และในยามนี้ที่ภูเขานรกไฟ กลับเป็นอีกภาพหนึ่งที่ต่างสิ้นเชิง
ภูเขายักษ์สีแดงชาดแห่งนี้ ไม่มีแม้แต่หญ้าใบไม้ขึ้นอยู่ทั่วทั้งลำ ยอดเขาถูกควันไฟสีแดงหม่นปกคลุมตลอดปี
และเบื้องเท้าเขาในยามนี้ เต็นท์กองทัพของสำนักว่านเซี่ยงกางออกเป็นผืนต่อผืน ธงศึกพลิ้วไหวส่งเสียงดังระรัว
เบื้องหน้าเต็นท์กองทัพ ณ ยามนี้มีทหารหาญแห่งสำนักว่านเซี่ยงมารวมตัวกันหลายพันนาย
บนพื้นที่โล่งที่สุดหน้ากองทัพ สี่เงาร่างยืนเคียงบ่ากัน ระดับพลังของแต่ละคนหนักแน่นทับกันทีละคน
ผู้ยืนกลางร่างสูงใหญ่กำยำ สวมเกราะหนักสีดำเสวียน ใบหน้าสี่เหลี่ยมสง่างาม พลังทั่วร่างลึกล้ำวัดไม่ถึง
ผู้นั้นคือประมุขแห่งสำนักว่านเซี่ยง ลู่เจิ้นเป่ย!
ผู้บัญชาสูงสุดแห่งสำนักว่านเซี่ยง เข็มตรึงมหาสมุทรของว่านเซี่ยง!
เบื้องซ้ายของเขา มีชายชุดคลุมสีแดงชาดยืนอยู่ พลังก็สูงส่งไม่เบา
ผู้นั้นคือรองประมุขอีกหนึ่งคนแห่งสำนักว่านเซี่ยง เสิ่นหงหยวน
ส่วนเบื้องขวาของลู่เจิ้นเป่ย คือชายร่างกำยำใหญ่โตสวมชุดเกราะสีทองหม่น ร่างแข็งแกร่งดังหอสูง กอดอกด้วยสองแขน ใบหน้าหยาบกร้าว
ผู้นั้นคือแม่ทัพใหญ่แห่งกองฟ้า ฉินเลี่ย!
ข้างเขายังมีชายวัยกลางคนสวมชุดศึกสีน้ำเงินหมึกยืนอยู่ ร่างสูงผอม ใบหน้าเย็นชา สายตามองไปยังเนินกลางของภูเขานรกไฟที่ไกลออกไป
ผู้นั้นคือท่านผู้บัญชาใหญ่แห่งฟ้าและดิน หานเจา ผู้บัญชาการทหารทั้งหมดของกองฟ้าและกองดิน ชั้นยศเหนือกว่ามีเพียงประมุขสำนักและรองประมุข และยังเป็นแขนซ้ายแขนขวาที่ลู่เจิ้นเป่ยพึ่งพามากที่สุดอีกด้วย