จากนั้นไม้บรรทัดเพลิงเทวะในมือของเจียงเป่ยก็หมุนกลับอย่างฉับพลัน ย่านเป่เชนเยี่ยนไหลจากฝ่ามือทะลักเข้าสู่องค์ไม้บรรทัด ลายเพลิงบนองค์ไม้บรรทัดสว่างวาบถึงขีดสุดในทันที
เขาฟาดไม้บรรทัดกวาดแนวนอน ริ้วเพลิงเผาผลาญพุ่งออกมาโจมตี เฉือนเข้าที่กลางลำตัวของมังกรม่วงเทียนจุน!
มังกรม่วงเทียนจุนเห็นดังนั้น หางมังกรขนาดมหึมาก็กวาดออกมา พลังปีศาจซัดสวนออกมา
“ตูม!!”
เสียงระเบิดมหึมาดังกึกก้อง เพลิงกับพลังปีศาจกระจายสะเทือนอลหม่าน คลื่นพลังม้วนตัวคลั่ง
ร่างมหึมาของมังกรม่วงเทียนจุนถูกแรงกระแทกสะเทือนถอยไปหลายจั้ง ดวงตาวาบผ่านความตกใจฉงน จ้องเขม็งที่เจียงเป่ยและไม้บรรทัดเพลิงเทวะในมือ ร้องด้วยความสยดสยอง “แดนอริยะขั้นใหญ่?! เจ้าเป็นเพียงแดนอริยะขั้นใหญ่ แต่กลับรับกรงเล็บหนึ่งของข้าได้?”
เจียงเป่ยไม่ตอบ ร่างวาบแสง ก้าวขึ้นสังหารต่อหน้ามังกรม่วงเทียนจุนอีกครั้งแล้ว
ไม้บรรทัดเพลิงเทวะถูกยกขึ้นสูง เพลิงเทพแปดกรรมบนองค์ไม้บรรทัดลุกไหม้ราวบ้าคลั่ง พร้อมแรงอำนาจทำลายล้างดุจหักไม้ผุ ฟันลงจากเบื้องบน!
มังกรม่วงเทียนจุนไม่ลังเล ยกกรงเล็บมังกรขึ้นรับขวางทันที
“ปัง!”
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว
แสงเพลิงแตกกระจาย เทพมังกรม่วงถูกการโจมตีครั้งนี้จนกรงเล็บทั้งข้างชาไปหมด เขาตกใจและโกรธคลั่ง คำรามลั่น แล้วแหงนปากกว้างเป็นเบ้าเลือด พ่นลมหายใจมังกรพุ่งออกไป
เจียงเป่ยไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย ไม้บรรทัดเพลิงเทวะกวาดออก ก่อตัวเป็นวงแหวนเพลิงหมุนวนรอบกาย รับลมหายใจมังกรนั้นไว้ได้อย่างง่ายดาย
“ถ้าเจ้ามีแค่นี้ ก็อย่าออกมาทำให้ข้าพู่เสียหน้าเลย”
เจียงเป่ยเอ่ยขึ้น
“ฮ่อ!!”
เทพมังกรม่วงโกรธเกรี้ยวสุดขีด คำรามโหยหวนดังลั่นอีกครั้ง จากนั้นกรงเล็บทั้งคู่ หางมังกร และลมหายใจมังกรพุ่งเข้าสังหารไม่หยุด การโจมตีคลั่งไคล้ราวคลื่นยักษ์ถล่มเข้าหาเจียงเป่ยไม่หยุด
เจียงเป่ยก้าวเท้าบนความว่างเปล่า ร่างหลบหลีกท่ามกลางการโจมตีที่แผดเต็มฟ้า ในเวลาเดียวกันไม้บรรทัดเพลิงเทวะก็กวาดฟันไม่หยุด
“ตูม ตูม ตูม!!”