ทันทีที่เสียงคำพูดจางหาย ร่างของเหลยจิ่วสิงก็พุ่งทะยานออกไปอีกครั้ง พลังสายฟ้าฟ้าแลบอันราวกับคลื่นทะเลมหาสมุทรพันเกี่ยวพันรอบกายอย่างคลั่งไคล้ จนแม้กระทั่งความว่างเปล่าก็ถูกฉีกออกเป็นเสี่ยง ๆ!
“คำราม!!”
เซวีย์ช่ายก็คำรามลั่นขึ้นมาเช่นกัน เสียงคำรามพุ่งทะยานสู่เบื้องบน ดวงตาจับจ้องเจียงเป่ยไม่วาง จากนั้นร่างก็กลายเป็นแสงสีเลือดพุ่งเข้าสังหารทันที
ความเร็วของทั้งสองคนรวดเร็วน่าสะพรึง กระพริบตาเพียงครั้งเดียวก็ประชิดตัวเจียงเป่ยเข้าแล้ว
เหลยจิ่วสิงเป็นฝ่ายเปิดฉากก่อน แขนขวาถูกพลังสายฟ้าอันน่าสยองพันเกี่ยว กลายเป็นสายฟ้าผ่าเมฆหนึ่งสาย จากนั้นนิ้วทั้งห้าบีบแน่นเป็นหมัด หมัดหนึ่งกระหน่ำเข้าที่กลางหน้าของเจียงเป่ย!
“เด็กน้อย จงตาย!!”
หมัดนี้ทรงพลังมหาศาล หนักหน่วงจนหลบเลี่ยงไม่ได้!
อย่างไรก็ตาม เจียงเป่ยก็ไม่มีทีท่าจะหลบหลีก ดวงตาของเขาหนักแน่นขึ้นทันที แล้วพลังสายฟ้าก็พันเกี่ยวรอบกายของเขาขึ้นอย่างคลั่งไคล้เช่นเดียวกัน
เพียงแต่พลังสายฟ้าของเขาเป็นสีขาว ในขณะที่ของเหลยจิ่วสิงกลับเป็นสีดำ!
ต่อมาเจียงเป่ยก็กระหน่ำหมัดออกไปหนึ่งหมัด
“ฮืม!!!”
หมัดทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง ปล่อยเสียงดังกึกก้องจนแหวกแกนหู
ยอดเขาเย่ตูทั้งลูกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เหมือนถูกกดจมลงไปทั้งลูก
พลังสายฟ้าสองสายดำ-ขาวทอดสานประสานกันอย่างบ้าคลั่งกลางความว่างเปล่า ส่งเสียง “กรี๊ด ๆ” ดังขึ้น
ไม่ช้า สีหน้าของเหลยจิ่วสิงก็เปลี่ยนไปทันที: “ใช่แล้ว! พลังสายฟ้าของเจ้าไม่ธรรมดา! นี่ไม่ใช่พลังของพิโรธสวรรค์! เจ้านี่มันพระกายศักดิ์สิทธิ์แห่งบทลงโทษจากฟ้ากระนั้นหรือ?!”
“ตอบถูกแล้ว!”
เจียงเป่ยตะโกนก้อง พลังของพิโรธสวรรค์พุ่งพรวดขึ้นทันที แสงสายฟ้าอันระยิบระยับระเบิดออกมาเป็นพลังงานมหาศาล!
“เกรี้ยว!!”
“ปัง!!!!”
มีเพียงเสียงดังกึกก้องเพียงครั้งเดียว
หมัดของเหลยจิ่วสิงถูกเจียงเป่ยกระแทกจนหักโค้งง่าม จากนั้นเขาก็พ่นเลือดออกมาปากหนึ่งแก้ว ร่างถูกดันถอยหลังออกไปอย่างบ้าคลั่ง
“อะไรนะ?! เจียงเป่ยดันเหลยจิ่วสิงถอยได้?! นั่นมันคนขั้นครึ่งก้าวสู่ขั้นสูงสุดนะ!!”
เฟินเทียนจิ้นเห็นภาพดังกล่าว ก็อุทานด้วยความตกใจสยดสยอง