"พรวด!"
หลี่เจาหนิงได้ยินชื่อนี้ ก็พ่นข้าวออกมาคำหนึ่ง โชคดีที่ตอบสนองทัน เบี่ยงหน้าไปด้านข้าง ไม่ได้พ่นลงบนโต๊ะ
เจ้าเยียนซวิน ลูกชายของคุณน้าเจ้า
ปีนี้ดูเหมือนเพิ่งอายุยี่สิบปี อ่อนกว่าเธอถึงห้าปีเต็ม ๆ
คุณน้าเจ้านี่ชอบเธอมากขนาดไหน ถึงได้ยอมให้ลูกสาวแก่ของบ้านอื่นมาแทะลูกชายอ่อนของตัวเอง
ไม่ใช่แค่หลี่เจาหนิงที่คิดว่าเหลือเชื่อ คนอื่นก็เหมือนกัน
ซุนเจียงไห่มองเจ้าฟางชุ่นอยู่นาน ก่อนจะพูดออกมาได้ประโยคหนึ่งว่า "นึกว่าคุณจะแนะนำเจ้าหนิงปอ ลูกของพี่ลูกชายคุณเอง"
คุณพ่อหลี่ถลึงตาใส่เจ้าฟางชุ่น "ไม่เป็นโล้เป็นพาย"
คุณแม่หลี่หัวเราะร่วน "ฟางชุ่น คุณไม่กลัวเยียนซวินกลับมาไม่ยอมรับคุณในฐานะพ่อหรือไง?"
ในใจคุณแม่หลี่ ลูกสาวของตัวเองนั้นดีอยู่แล้ว แต่ก็ไม่กล้าคิดจริงจังว่าลูกสาวจะหาแฟนที่เด็กกว่าเธอมากขนาดนั้นได้
หลี่เจาหยางหยิบมือถือออกมาเงียบ ๆ แล้วส่งข้อความหนึ่งออกไป
ทุกคนไม่เห็นด้วย เจ้าฟางชุ่นก็ร้อนใจ มองตรงไปที่หลี่เจาหนิง
"หนิงหนิง เธอว่าลูกชายของฉันเป็นยังไง เขาเรียบร้อยมาตั้งแต่เด็ก รูปร่างก็ดูดี
ตอนนี้เขาเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ ก็ไม่เคยพูดกับผู้หญิงมากเรื่อง ถือตัวได้ดีเลย
แล้วดูครอบครัวฉันสิ เยียนหลิงแต่งงานไปแล้ว ตอนนี้ที่บ้านก็มีแค่ฉันกับป้าของเธอ ทั้งคู่มองเธอโตมา เธอก็เหมือนลูกสาวแท้ ๆ
อีกอย่าง ดูฐานะครอบครัวของฉันสิ ไม่ได้โม้ บ้านฉันในหมู่บ้านนี้ต้องเป็นอันดับหนึ่ง"
เจ้าฟางชุ่นพูดไปก็พลอยคึกคัก เหงื่อบนหัวก็ไหลมากขึ้นเรื่อย ๆ