เจียงพ่อกับเจียงแม่ไม่ได้คัดค้านข้อเสนอนี้มากนักแล้ว
ถึงขั้นมีเรื่องเหลือเชื่ออย่างมิติส่วนตัวเกิดขึ้นได้ ไม่แน่ว่าสิ่งที่เสี่ยวซูพูดอาจเป็นเรื่องจริงทั้งหมด
กันไว้ดีกว่าแก้ ไม่ว่าวันสิ้นโลกจะมาถึงหรือไม่ พวกเขาก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อม
“พ่อ อีกสองสามวันพ่อไปหาคนมาขายบ้านนะ บอกว่าจะย้ายออกหลังจากนี้หนึ่งเดือน ถึงตอนนั้นก็เป็นวันสิ้นโลกแล้ว คงไม่มีใครนึกถึงเรื่องบ้านหรอก”
เจียงวั่งซูตัดสินใจทันทีแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ช่วงสองสามเดือนแรก หมู่บ้านของเราจะยังไม่เกิดเรื่องอะไร รอให้ภัยพิบัติครั้งแรกสงบลงก่อน แล้วค่อยย้ายก็ได้”
เจียงพ่อกับเจียงแม่สบตากัน แม้จะรู้สึกว่าข้อเสนอนี้ไร้คุณธรรมอยู่บ้าง แต่ถ้าวันสิ้นโลกมาถึงจริง ๆ ชีวิตของพวกเขาก็สำคัญกว่า
คุณธรรมเองก็ต้องรู้จักแยกเรื่องเร่งด่วนกับเรื่องสำคัญ
เมื่อคิดได้เช่นนั้น เจียงพ่อก็ไม่ลังเลอีก ตัดสินใจเด็ดขาดว่า “พรุ่งนี้พ่อจะไปหาคนเอาบ้านขึ้นประกาศขาย”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเจียงวั่งซูก็ผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด
ถึงแม้การกลับมาเกิดใหม่ของเธอจะไม่มีใครสนับสนุน ก็คงไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรไปมากนัก แต่ตอนนี้พ่อแม่เชื่อเธอ ทั้งยังยอมเอาเงินเก็บทั้งหมดมาเดิมพัน เจียงวั่งซูจึงตาแดงขึ้นอีกครั้ง
ยังดีที่เจียงแม่เกลี้ยกล่อมเธอไว้ได้
มิติส่วนตัวมีพื้นที่ไม่มาก มีเพียงช่องเก็บของหยุดเวลา 1 ลูกบาศก์เมตร กับพื้นที่ที่เวลาเดินตามปกติ 125 ลูกบาศก์เมตร แม้ภายหลังจะดูดซับคริสตัลเพื่อเพิ่มระดับได้ แต่พื้นที่ที่ใช้ได้ในตอนนี้ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลง
ทั้งสามคนมารวมตัวกันเพื่อหารือว่าจะซื้ออะไรบ้าง
แต่เจียงวั่งซูเคยเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกมาก่อน เรื่องของหลายอย่างคู่สามีภรรยาก็ยังตัดสินใจไม่ถูก จึงยกหน้าที่ซื้อของทั้งหมดให้เธอจัดการ
พวกเขาคุยกันจนถึงกลางดึกกว่าจะเสร็จ
ตอนเดินออกจากห้องนอนแล้วผ่านห้องของเจียงอิ๋ง ทุกคนก็ลดฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว
เจียงอิ๋งรับรู้ได้อยู่แล้ว แต่ไม่ได้ใส่ใจ เธอลุกขึ้นเก็บของมีค่าทั้งหมดเข้าไปในมิติส่วนตัว
ตอนนี้เธอยังไม่รู้ว่าเจียงวั่งซูคิดจะทำอะไร
แต่มีเรื่องหนึ่งที่แน่ใจได้ คือโอกาสที่เธอจะถูกทิ้งไว้ข้างหลังมีไม่มาก
พ่อแม่ลำเอียงเข้าข้างเจียงวั่งซูก็จริง แต่ไม่ได้ไม่รักเธอเสียทีเดียว จะทิ้งเธอไว้หรือ? พวกเขาคงยังไม่เลือดเย็นถึงขั้นนั้น
อีกหนึ่งเดือนต่อมา คลื่นความหนาวเย็นมาเยือนพร้อมกับการระบาดของซอมบี้ หลังจากนั้นพืชและสัตว์ก็กลายพันธุ์
เจียงอิ๋งแม้จะโตเกินวัย แต่เมื่อต้องเผชิญภัยธรรมชาติแบบนี้ เธอก็ยังลงมือได้ไม่เต็มที่นัก
เธอเปิดแอปซื้อของออนไลน์ คราวนี้ข้ามข้าวสาร แป้ง และน้ำมันไปก่อน ครั้งก่อนซื้อไว้ไม่น้อย รอเติมเสบียงอย่างอื่นครบแล้วค่อยซื้อเพิ่มตอนมีเงินเหลือก็ได้
คราวนี้จะเน้นซื้อเสื้อชั้นในกันหนาวกับแผ่นให้ความร้อน แม้ภายหลังจะออกไปค้นหาเสบียงได้ แต่เมื่อสังคมล่มสลายแล้ว ของบางอย่างก็ใช่ว่าจะหาเจอได้ง่าย
เธอจึงสั่งแผ่นให้ความร้อนมูลค่า 1,000 หยวน ชุดเสื้อชั้นในรักษาอุณหภูมิสำหรับอากาศหนาวจัด 2 ชุด มูลค่า 3,000 หยวน และเชื้อเพลิงอีกหลายพันหยวน
ถึงตอนนั้นแทบไม่มีแสงแดด ต่อให้รวบรวมแผงพลังงานแสงอาทิตย์ได้มากแค่ไหน ก็ยังหุงหาอาหารได้ไม่เร็วเท่าเชื้อเพลิงสักก้อน
แน่นอนว่าเธอไม่กล้าซื้อมากเกินไป เชื้อเพลิงส่วนใหญ่เป็นถ่านไม้ ราคาถูกและมีปริมาณมาก จึงเป็นตัวเลือกแรกของเธอ
จากนั้นเธอจ่ายอีก 3,000 หยวนซื้อผ้าอนามัยมากกว่า 20 ลัง ของพวกนี้ต้องใช้ส่วนตัว เธอไม่คิดจะประหยัดด้วยการใช้ผ้าอนามัยแบบแบ่งขาย
ต่อมาก็เป็นแชมพูและของใช้สระผม ภายหลังสามารถไปหยิบของมาได้โดยไม่ต้องจ่ายเงิน เธอจึงซื้อไว้พอเป็นพิธีอีกสองพันกว่าหยวนแล้วหยุด
ของที่ซื้อเยอะที่สุดคืออุปกรณ์เอาชีวิตรอดกลางแจ้ง เช่น เป้ฉุกเฉินที่เปิดออกแล้วใช้ได้ทันที ข้างในมักมีอาหาร น้ำ ยาที่จำเป็นในยามฉุกเฉิน พลั่วสนาม อุปกรณ์จุดไฟ ผ้าห่มเก็บความร้อน และของจำเป็นอื่น ๆ สำหรับเอาชีวิตรอด
รวมถึงเต็นท์แบบบีบอัดกับถุงนอนด้วย
หลังจากสั่งซื้ออย่างจุใจ เงินในมือเจียงอิ๋งก็เหลือแค่ 60,000 หยวน
เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เธอหยิบเกี๊ยวสองชิ้นออกมาจากมิติส่วนตัว ชิ้นหนึ่งแป้งเหนียวเละติดกันเป็นก้อน ส่วนอีกชิ้นยังเย็นจัด
ดูเหมือนว่าเวลาในช่องเก็บของขนาด 10 ลูกบาศก์เมตรจะหยุดนิ่ง
แบบนี้ขอบเขตการเก็บเสบียงของเธอก็กว้างขึ้นแล้ว
เธอมองเวลา ตอนนี้เจ็ดโมงเช้าแล้ว
ปกติเวลานี้เจียงอิ๋งจะลุกขึ้นไปช่วยเจียงแม่ทำอาหาร แต่หลายวันที่ผ่านมา สิ่งที่คนทั้งสามในบ้านเจียงทำทำให้เธอมองอะไรได้ชัดขึ้นไม่น้อย
พอลุกขึ้น เธอไม่แม้แต่จะมองเจียงแม่ที่กำลังยุ่งอยู่ในครัว แค่บอกเจียงพ่อที่นั่งอยู่บนโซฟาว่าร้านยุ่ง แล้วก็ออกจากบ้านไป
คราวนี้เธอจะไปตลาดค้าส่งที่ใหญ่ที่สุดในเมือง
เพิ่งเข้าไปก็เห็นรถหลายคันกำลังขนสินค้าออกมา
เสียงต่อรองราคาดังไม่ขาดสายอยู่รอบตัว
เจียงอิ๋งยังไม่ขยับ เฝ้าสังเกตอยู่พักใหญ่
สุดท้ายเธอก็เลือกร้านขายเครื่องปรุงแห้งที่คุ้มค่าที่สุด
เจ้าของร้านเพิ่งจัดการออร์เดอร์ใหญ่เสร็จ พอหันมาเห็นเจียงอิ๋ง น้ำเสียงก็ไม่ได้กระตือรือร้นนัก แต่ก็ไม่ได้ดูแคลน “หนูมาซื้อของเหรอ? บอกไว้ก่อนนะ ถ้าซื้อน้อย ร้านเราไม่ลดราคา”
เจียงอิ๋งเปิดโทรศัพท์แล้วดึงหน้ากากลงเล็กน้อย “เกลือบริโภค 1 ตัน ซีอิ๊วดำ ซีอิ๊วขาว ซอสหอยนางรม เหล้าปรุงอาหาร ผงปรุงรสไก่... อย่างละ 3 ลังค่ะ”
เจ้าของร้านยิ้มจนหน้าบานตั้งแต่ตอนเธอเริ่มอ่านรายการแล้ว
“ฮ่า ๆ สามลังใช่ไหม ไม่มีปัญหา ลุงรับรองว่าจะจัดของให้เรียบร้อยแล้วส่งถึงบ้าน!”
เจียงอิ๋งไม่เสียเวลา จ่ายเงินแล้วตามเจ้าของร้านขนของไปเก็บไว้ในโกดังของตัวเอง จากนั้นก็ตรงไปร้านฮาร์ดแวร์ทันที
เดิมทีเธอตั้งใจจะไปดูเครื่องปั่นไฟ แต่พอรู้ราคาแล้วก็ถอดใจ
แพงเกินไป รุ่นที่พอใช้ได้ก็ราคา 30,000-40,000 หยวน ไม่จำเป็นเลย
หลังเปรียบเทียบร้านหลายแห่ง เจียงอิ๋งก็เลือกร้านฮาร์ดแวร์ร้านหนึ่ง แล้วปักหมุดไว้บนแผนที่ในโทรศัพท์
ที่นั่นมีสินค้าให้เลือกหลากหลาย คุณภาพก็ดีที่สุด
รอหาโอกาสได้เมื่อไร เธอจะกลับมาหยิบของจากร้านนี้โดยไม่จ่ายเงิน
สุดท้ายเธอยังซื้อเมล็ดพันธุ์ 3,000 หยวน และเนื้อวัวกับเนื้อแกะอีก 6,000 หยวนจากแผงค้าส่งอื่น ๆ
เธอจำได้ว่าในเนื้อเรื่องบอกไว้ว่า หลังมิติส่วนตัวเพิ่มระดับแล้วจะมีพื้นที่สำหรับเพาะปลูกปรากฏขึ้น
ในเมื่อมิติของเธอเป็นฉบับปรับปรุง ก็น่าจะมีที่ดินให้เพาะปลูกเหมือนกัน เมล็ดพันธุ์พวกนี้แทบจะครอบคลุมผักและผลไม้ทุกชนิด
ซื้อไว้ก็ไม่เสียหาย
นอกจากนี้ยังมีอาหารให้พลังงานสูงอีกหลายอย่าง เช่น ช็อกโกแลต เนื้อแห้ง และอาหารกระป๋อง เธอซื้อไปเกือบ 3,000 หยวน
เงินที่เหลือเจียงอิ๋งไม่ใช้ต่อแล้ว
เธอเก็บไว้ใช้ตอนเดินทางไปชนบทแถบชานเมือง
โดยเฉพาะหมู่บ้านที่การคมนาคมไม่สะดวก เธอจะเน้นไปที่นั่น
ธัญพืช น้ำมันพืช ข้าว แป้ง ไข่ ผัก และเนื้อหมูในชนบทล้วนราคาถูกที่สุด
เธอไปหาผู้อำนวยการคณะกรรมการหมู่บ้าน แล้วบอกว่าร้านค้าส่งของเธอขาดสินค้า ถามว่าหมู่บ้านมีของเท่าไร เธอก็จะรับซื้อทั้งหมด
เรื่องแบบนี้ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
หลังให้ค่าตอบแทนเป็นค่าน้ำใจไปหลายร้อยหยวน พอหกโมงเย็นวันนั้น ปากทางเข้าหมู่บ้านตรงเชิงเขาก็มีผู้คนมารวมตัวกันแน่น
ถึงกับมีสามครอบครัวฆ่าหมูที่เลี้ยงไว้กินช่วงตรุษจีน เพียงเพราะเจียงอิ๋งเสนอราคาสูงกว่าพ่อค้าก่อนหน้านี้มาก
ข้าวสารเป็นข้าวใหม่ทั้งหมด รวม 1 ตัน แป้งสาลีอีก 1 ตัน ถั่วหลากชนิดรวมกันได้ 5 กระสอบใหญ่ ยังมีไข่ไก่ 2,000 ฟอง ไข่เป็ดกับไข่ห่านอีก 1,000 ฟอง ผักสดที่เพิ่งเก็บมาอีกหลายกระสอบ รวมทั้งปลาในบ่อกับกุ้งเครย์ฟิช
ยังมีเนื้อหมูจากหมูสามตัว รวมถึงเนื้อไก่ เนื้อเป็ด และเนื้อห่านอีกจำนวนหนึ่ง
รวมทั้งหมด 49,800 หยวน เงินในบัตรเกือบไม่พอจ่าย
เจียงอิ๋งหาคนมาช่วยขนของไปเก็บไว้ในโกดังของเธอ