"อาจารย์ อาจารย์ พวกคุณพูดถึงใครกันเหรอ?" นักเรียนหลายคนเบียดกันอยู่หน้าห้องเรียน พากันแซวถาม
พวกเขารู้ดีว่าพูดถึงเจียงหลินเซี่ย เธอเป็นแค่นักศึกษาใหม่ปีหนึ่ง ถึงจะสอบเข้ามาได้ที่หนึ่ง ก็ไม่ควรจะมาเรียนร่วมห้องเรียนจบได้ นี่มันผิดปกติมาตั้งแต่แรก พวกเขาจะไม่ให้อยากรู้อยากเห็นได้ยังไง?
เห็นนักเรียนยิ่งรวมตัวกันมากขึ้น เหมย์ซู่จือถึงได้รู้ตัวว่าตนเองเสียสติไปแล้ว ต่อให้จะสงสัยความสามารถของเจียงหลินเซี่ย ก็ไม่ควรทำให้เว่ยหัวอับอายขายหน้า เธอรีบเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มอ่อนโยน "ไม่มีอะไร ฉันกับอาจารย์โจวแค่คุยกันเรื่องบางอย่าง พวกเธอรีบกลับเข้าห้องเรียนเถอะ"
สายตาดุของโจวเว่ยหัวกวาดไปทั่วฝูงชน นักเรียนเงียบกริบทันที แล้วกลับเข้าห้องเรียนอย่างว่าง่าย
เจียงหลินเซี่ยไม่ได้กลับเข้าห้องเรียน เดินตรงเข้าไปถามต่อหน้า "คุณเหมย์พูดถึงฉันใช่ไหม?" เมื่อกี้เสียงดังขนาดนั้น คิดว่าฉันหูหนวกหรือไง?
ตอนนี้เธอมั่นใจได้เต็มร้อยว่า ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อน และไม่รู้ว่าเหตุใดเธอถึงมีเจตนาร้ายกับตัวเองขนาดนี้
เหมย์ซู่จือเม้มริมฝีปาก ไม่หลบสายตา เผชิญหน้ากับเธออย่างเปิดเผย ท่าทางแบบว่าใช่ พูดถึงเธอแหละ ยังไงก็แค่นักเรียนคนหนึ่ง จะไปกลัวอะไร? แถมการที่เธอมาปรากฏตัวในห้องเรียนจบก็ทำให้กังขาอยู่แล้ว จะให้พูดไม่ได้หรือไง?
"น้องเจียง ฉันแค่ตั้งคำถามอย่างมีเหตุผล ถ้าเธอรู้สึกไม่สบายใจ ฉันขอโทษด้วย แต่เรื่องแพทย์เกี่ยวข้องกับชีวิต ทุกคนมีสิทธิ์ตรวจสอบ"
เจียงหลินเซี่ยพยักหน้า พูดความไม่พอใจออกมาอย่างไม่ปิดบัง "เธอจะตรวจสอบ จะร้องเรียนก็ได้ ไม่มีปัญหา แต่ถ้ามาก่อกวนฉันที่นี่ ทำให้ฉันเรียนไม่รู้เรื่อง นั่นเป็นปัญหาของเธอเอง!"