เพื่อความแน่ใจ หลินอาชิ่วตัดสินใจใช้ต่อไปอีกสองสามวันเพื่อดูผล
หลังจากใช้ติดต่อกันหลายวัน ไม่เพียงแต่รอยแตกบนมือของหลินอาชิ่วจะหายสนิท ผิวก็ยังขาวเนียนขึ้นมากอีกด้วย ครั้งนี้เธอเชื่อฝีมือลูกสาวอย่างเต็มใจแล้ว
แม่ลูกคู่นี้ถูกคอกันเป็นอย่างมาก ตัดสินใจว่าจะทำสบู่ก้อนห้าสิบก้อนลองตลาดก่อน เจียงหลินเซี่ยคำนวณต้นทุนอย่างละเอียด ต้นทุนต่อก้อนประมาณสามเหมาหน่อยๆ ทั้งสองตกลงกันว่าจะขายแปดเหมา ถูกกว่าร้านสหกรณ์สองเหมา
พอฟ้าสางรำไร แม่ลูกทั้งสองก็หิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าที่ใส่สบู่มาที่ตลาด หาที่ลงตัวได้แล้ว เจียงหลินเซี่ยก็ไปซื้ออ่างพลาสติกสองใบที่ร้านสหกรณ์ใกล้ๆ พร้อมกับตักน้ำมาเต็มอ่างหนึ่งใบด้วย
ข้างๆ พวกเขาคือป้าขายแป้งทอดไส้กุยช่าย เธอมาเร็วกว่าอีก เข็นรถเข็นเล็กๆ มีเตาถ่านหินก้อนเล็กวางอยู่บนรถ บนกระทะแบนบนเตาครั้งหนึ่งทำได้สี่ชิ้น ตอนเจียงหลินเซี่ยตักน้ำกลับมา เธอเริ่มตักของออกจากกระทะแล้ว
ป้าคนนั้นเป็นคนคุยเก่ง เห็นหลินอาชิ่วหน้าตาแปลกตา ก็ยิ้มทักทายอย่างเป็นกันเอง "น้องสาว มาเป็นครั้งแรกเหรอ? ขายอะไรล่ะ?"
"สบู่ก้อน" หลินอาชิ่วยิ้มตอบ เห็นเธอคล่องแคล่วและเก็บของสะอาด ก็คิดว่าจะซื้อสองชิ้นลองชิม กระชับความสัมพันธ์ไปในตัว ถือว่าเป็นมื้อเช้าด้วย
"อันที่เพิ่งออกจากกระทะหอมจัง ขอสองชิ้นเลยค่ะ!" หลินอาชิ่วพูด
"ได้เลย น้องสาว เธอมีสายตาดีจริงๆ ฉันขายอยู่ที่ตลาดนี้มาสิบกว่าปีแล้ว ถ้ามาสายคนเยอะแล้ว เธออยากกินก็กินไม่ได้แล้วล่ะ" ป้าคนนั้นหยิบกระดาษสองแผ่นออกมาอย่างคล่องแคล่ว ห่อแป้งทอดคนละชิ้นส่งให้