เจียงหลินเซี่ยไม่ได้ตอบคำถามของเธอตรง ๆ แต่เพียงมองเธออย่างสงบแล้วเอ่ยเสียงเบา: "หลี่เหมย แม้เราจะมีบาดหมางกันจริง แต่ก็ไม่ถึงขั้นต้องเอาชีวิตมาแลกกัน เซี่ยอานเป็นโจรผู้ร้าย ทำไมเธอถึงไปพัวพันกับเขาได้ นอกจากสามคนนี้แล้วยังมีพวกพ้องคนอื่นอีกหรือไม่ เธอต้องแจ้งความจริงกับตำรวจให้หมด เพื่อรับโทษเบาลง เข้าใจไหม?"
หลี่เหมยอ้าปากค้างมองเธอ ลืมร้องไห้ไปเลย ความหมายอะไร? รับโทษเบาลง นั่นแปลว่ายังมีโอกาสรอดชีวิตงั้นหรือ? เจียงหลินเซี่ยยังมีชีวิตอยู่ แล้วทำไมตัวเองต้องตายด้วย? ตายอย่างเป็นสุขก็สู้มีชีวิตอยู่อย่างทรมาน แน่นอนว่าต้องมีชีวิตอยู่!
เธอหันไปมองเฉิงเทียนหลาย ถ้าตอนนี้ไม่ได้ยินผิด ตำรวจที่จดบันทึกคนนี้เรียกเขาว่าผู้บัญชาการ ตัวเองต้องฟังเขาเท่านั้น
เธอยกมือสั่นเทาแตะหน้าอกแล้วถาม: "แล้ว แล้วถ้าฉันสารภาพตามจริง ฉันจะได้มีชีวิตอยู่ไหม?"
คนเราจะไม่กลัวความตายได้อย่างไร? ตอนแรกเธอคิดว่าเจียงหลินเซี่ยและพวกตายกันหมดแล้ว ตัวเองก็คงรอดไม่ได้ แต่ตอนนี้พวกเขายังมีชีวิตอยู่ แล้วทำไมตัวเองต้องตายด้วย? ขอแค่มีชีวิตอยู่ได้ เธอยินดีให้ความร่วมมือแน่นอน ตายอย่างเป็นสุขก็สู้มีชีวิตอยู่อย่างทรมาน ถึงจะติดคุกก็ยังดีกว่าถูกยิงตาย!
"สารภาพดีได้รับการผ่อนผัน ขัดขืนจะได้รับโทษหนัก ขอเพียงเธอสารภาพตามจริง และมีส่วนช่วยในการจับกุมผู้ร้ายที่เหลือ รัฐบาลจะนำไปพิจารณาในการลดโทษให้" เฉิงเทียนหลายเอ่ยเสียงทุ้ม