รถเก๋งสีแดงสดจี้อี้จอดอยู่ที่ประตูโรงพยาบาล เปลวไฟลุกโชนดึงดูดสายตาทุกคนที่มาเข้ากะและมาหาหมอ
จี้หวยลี่พิงฝากระโปรงรถ มือล้วงกระเป๋า รับคำชื่นชมจากทุกสารทิศอย่างภาคภูมิใจ ความเหนือชั้นของเขาพลุ่งพล่าน
เขามองหาคนที่เดินผ่านไปมาเป็นระยะ ๆ เพื่อค้นหาร่างของเจียงหลินเซี่ย
เด็กฝึกงานผู้ชายกลุ่มหนึ่งที่ทำงานแผนกเดียวกับจี้หวยลี่ตื่นเต้นกับรถคันเล็ก ๆ วิ่งวนเวียนลูบคลำไปมา
"พี่จี้ รถคันนี้ราคาเท่าไหร่เนี่ย?"
"วิ่งได้เร็วแค่ไหน?"
"เลิกงานแล้วพาพวกเราไปวิ่งรอบหนึ่งหน่อยสิ!"
"ไป ๆ อย่ามาลูบคลำ เดี๋ยวสกปรก!" จี้หวยลี่ยื่นมือไล่พวกเขา แล้วก็ทำเป็นไม่ใส่ใจพูดว่า "ประมาณหนึ่งแสนสองสามหมื่น ไม่ใช่เงินก้อนโตอะไร"
พวกเขาได้ยินแล้วหายใจเข้าลึก ๆ โอ้โห หนึ่งแสนสองสามหมื่นเนี่ยนะ ไม่ใช่เงินก้อนโต แล้วตระกูลจี้จะรวยขนาดไหนกัน?
ดูปฏิกิริยาของพวกเขาแล้วมองสายตาอิจฉาของผู้หญิงที่เดินผ่าน ในยุคที่มอเตอร์ไซค์ยังเป็นของหายาก เขาไม่เชื่อว่ารถเก๋งทันสมัยคันนี้จะดึงดูดสายตาเธอไม่ได้
เขารูดแขนเสื้อขึ้นดูเวลา ใกล้เวลาเข้างานแล้ว ทำไมยังไม่เห็นเสี่ยวเซี่ยมาอีก? หรือว่าเธอเข้าโรงพยาบาลไปแล้ว? เป็นไปไม่ได้ เขามาก่อนเวลาสี่สิบนาที ไม่เห็นเธอเดินผ่านเลย สงสัยยังมาไม่ถึง!
ในที่สุด เขาก็เห็นร่างที่เขาเฝ้าฝันถึง เธอรวบผมเปียข้างหนึ่ง สวมเสื้อโค้ทขนสัตว์สีชมพูอ่อนคอปกไขว้ กางเกงขากว้างสีขาว มือถือหนังสือสองเล่ม ดูทั้งน่ารักทั้งว่านอนสอนง่าย