"หวยหลี่ ช่วยดูหน่อยสิว่าของขวัญที่ฉันเตรียมให้ท่านประธานเขาจะชอบไหม ฉัน ฉันตื่นเต้นนิดหน่อย" หลี่เหมยพูดด้วยสีหน้าเขินอายและตื่นเต้น
วันนี้เป็นวันที่พวกเขานัดพบกับจี้กั๋วเสียง เธอเตรียมของขวัญไว้ล่วงหน้านานแล้ว ใช้เงินก้อนโตซื้อเนคไทนำเข้าจากต่างประเทศที่ห้างสรรพสินค้าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ไม่รู้ว่าท่านประธานจะชอบหรือเปล่า
เพื่อเลือกของขวัญชิ้นนี้ เธอใช้ความพยายามอย่างมาก ของชิ้นใหญ่เธอซื้อไม่ไหว ของธรรมดาทั่วไปเธอก็ไม่เห็นอยู่ในสายตา สุดท้ายไช่เฟิงก็แนะนำว่าให้ซื้อเนคไท ท่านประธานใส่ชุดสูทเป็นประจำ เนคไทเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ ต่อไปพอเห็นเนคไทก็จะนึกถึงเธอ ไม่ดีหรือไง?
หลี่เหมยก็รู้สึกว่าข้อเสนอนี้ดี จึงอาศัยเส้นสายหาคูปองแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศมา แล้วยังต้องจ่ายเงินอีกสองร้อยหยวนถึงจะได้เนคไทแบรนด์ดังนำเข้านี้มา
จี้หวยลี่เหลือบมองแวบหนึ่ง แล้วยิ้มบางๆ พูดว่า "ดีมาก เขาให้ความสำคัญกับตัวเธอ ไม่ว่าเธอจะให้อะไร เขาก็ชอบทั้งนั้นแหละ"
หลี่เหมยก้มหน้ายิ้มน้อยๆ แล้วเผลอสัมผัสสร้อยคอทับทิมบนคอโดยไม่รู้ตัว นี่คือสิ่งที่ท่านประธานมอบให้เธอ เธอตั้งใจไปถามที่ร้านขายเครื่องประดับในห้างมา ต่างพูดว่าไม่ใช่ของในประเทศ ทับทิมสีดีมาก อย่างนี้ต้องราคาหลายพันหยวนขึ้นไปแน่นอน
เพื่อให้สร้อยเส้นนี้เด่นชัด เธอตั้งใจใส่ชุดเดรสกำมะหยี่สีดำคอต่ำ เข้ากับหุ่นที่เพรียวบางของเธอเป็นอย่างดี