สองพ่อลูกโจวคุนเจ๋อเพิ่งจากไปได้ไม่นาน โทรศัพท์ของเฉินหยางก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นว่าเป็นจางฉี่หมิงโทรมา
「สวัสดีครับ ผอ.จาง!」
「คุณหมอเฉินใช่ไหม ตอนนี้อยู่ที่ไหนกัน พาภรรยาสองคนไปเดินเล่นอยู่หรือเปล่า」
น้ำเสียงของจางฉี่หมิงอ่อนโยนมาก ถึงขั้นเจือแววประจบอยู่เล็กน้อย
「อยู่ที่โรงแรมครับ ช่วงบ่ายไม่ได้ออกไปเดินเล่นแล้ว ผอ.จางโทรมามีธุระอะไรหรือครับ」เฉินหยางถามด้วยความสงสัย เขากับจางฉี่หมิงไม่ได้สนิทกันนัก
เมื่อวานตอนเที่ยง เขายื่นมือเข้าไปช่วยด้วยความหวังดี แต่ความจริงแล้วกลับเท่ากับช่วยไอ้คุณชายเสเพลทั้งสี่คนนั้นไว้
ไม่อย่างนั้นเฉินหยางคงซ้อมพวกมันจนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ไปแล้ว
「ผมเห็นคลิปในอินเทอร์เน็ตแล้ว」จางฉี่หมิงกล่าว 「คุณหมอเฉินเก็บงำฝีมือไว้ลึกจริง ๆ นอกจากวิชาแพทย์จะล้ำเลิศแล้ว ยังเป็นนักยุทธ์อีกด้วย ฝีมือก็ร้ายกาจขนาดนี้ คนในอินเทอร์เน็ตยกคุณเป็นยอดมนุษย์ไปแล้ว」
เฉินหยางยิ้ม 「ผอ.จางพูดเกินไปแล้วครับ ผมแค่ฝึกหมัดมวยมาหลายปีเท่านั้น」
「ที่ผมโทรมาถามก็เพราะอยากรู้ว่าคืนนี้พวกคุณว่างไหม」
จางฉี่หมิงกล่าว 「ผมอยากเลี้ยงมื้อค่ำคุณกับภรรยาทั้งสองคน」
「ไม่ต้องหรอกครับ ผอ.จาง ขอบคุณสำหรับน้ำใจ พรุ่งนี้เช้าพวกเราต้องกลับบ้านเกิดที่ชนบท คืนนี้เลยไม่ออกไปไหนครับ」เฉินหยางปฏิเสธคำเชิญของจางฉี่หมิง
「รีบกลับขนาดนั้นเลยหรือ」
「ครับ ที่บ้านยังมีเรื่องให้จัดการอีกหลายอย่าง」
จางฉี่หมิงนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนกล่าว 「ถ้าอย่างนั้นก็ได้ พรุ่งนี้เช้าแปดโมงผมจะไปส่งพวกคุณที่โรงแรม คราวนี้คงไม่ปฏิเสธแล้วนะ」
「ได้ครับ รบกวนผอ.จางแล้ว」
「ไม่ต้องเกรงใจ เจอกันพรุ่งนี้」
เฉินหยางเดาความคิดของจางฉี่หมิงออก เขาเพิ่งแสดงฝีมือแพทย์อันน่าอัศจรรย์ให้เห็น ต่อมาก็ยังเผยพละกำลังเหนือมนุษย์อีก
อีกฝ่ายอยากกระชับความสัมพันธ์ เผื่อวันหน้ามีโรคที่รักษาไม่ได้จะได้ขอให้เขาลงมือช่วย
หลังวางสาย เฉินหยางก็โยนโทรศัพท์ลงบนโซฟา
จ้าวถิงถิงขยับเข้ามาถาม 「เสี่ยวหยาง ใครโทรมาหรือ ทั้งชวนไปกินข้าวทั้งจะมาส่ง นายมีเพื่อนอยู่เมืองเจียงเป่ยด้วยเหรอ」