นางเอกคนแรก: เถ้าแก่เนี้ย
(เรื่องนี้มีนางเอกหลายคน ล้วนเป็นสาวงามเลิศโฉม ใครไม่ชอบแนวหลายเมียโปรดพิจารณาก่อนอ่าน อย่ามาด่ากัน!)
“เฉินหยาง… ฉันชอบคุณเหลือเกิน!”
“เถ้าแก่เนี้ย… ผมก็เหมือนกัน…”
……
“เฉินหยาง วันนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะ… ตั้งแต่เก้าโมงเช้าจนถึงตอนนี้ สิบสองชั่วโมงแล้ว เจ็ดครั้งแล้ว ฉันเริ่มเหนื่อย… ขอพักแล้วนอนหลับให้เต็มตาก่อน พรุ่งนี้เช้าค่อยว่ากันนะ!”
ภายในห้องหรู บนเตียงใหญ่นุ่มนิ่ม
จ้าวถิงถิงมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยท่าทีเขินอาย ไม่คิดเลยว่าปกติเขาจะซื่อ ๆ แต่ตอนนี้กลับหิวกระหายราวกับหมาป่า
เฉินหยางเหงื่อท่วมตัว กลิ่นหอมเฉพาะตัวของหญิงสาวเต็มวัยกับกลิ่นเหงื่อคลุ้งอยู่ในจมูก ผสมกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพง
เขาไม่เคยคิดฝันเลยว่าชาตินี้จะได้ขึ้นมาบนเตียงนี้
ยิ่งไม่คิดว่าคนบนเตียงจะเป็นจ้าวถิงถิง—
เถ้าแก่เนี้ยสาวงามของเขา!
หญิงสาวที่เขาขับรถรับส่งมาหนึ่งปี
งดงามเย้ายวน เป็นผู้ใหญ่ และสวมถุงน่องดำเซ็กซี่ชวนหลงใหลอยู่เสมอ
แววตาหวานหยาดเยิ้ม อ่อนโยนกับเขาแต่ก็เว้นระยะห่าง ราวกับดอกโบตั๋นที่มองได้แต่ไกล
แต่ตอนนี้ ทั้งสองกลับลงเอยใน “ข้อตกลง” อันเหลวไหล ทว่ากลับเกิดขึ้นจริง
……
ย้อนเวลากลับไปตอนเจ็ดโมงเช้า ระหว่างทางกลับหลังวิ่งออกกำลังกาย
เฉินหยางถือใบโฆษณา “ให้เงินก้อนโตเพื่อมีลูก” ที่ดึงมาจากเสาไฟฟ้า อ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า
บนใบโฆษณาพิมพ์รูปหญิงสาวแต่งงานแล้วที่งามจนผู้ชายทุกคนต้องตะลึง พร้อมข้อความสีสันสะดุดตาที่ชวนให้ใจเต้นว่า “นักธุรกิจสาวสวย หลังหย่าร้างและอยู่คนเดียวมาหลายปี กำลังตามหาชายสุขภาพดีเพื่อมีลูกด้วยกัน หากคุยโทรศัพท์ถูกใจ นัดพบได้ทันที เมื่อสำเร็จมอบเงินตอบแทน 300,000 หยวน เหมาะสมแล้วจ่ายมัดจำให้ก่อน 50,000 หยวน”
ด้านล่างมีหมายเลขโทรศัพท์มือถือเรียงเป็นแถว
เขาเดินไปยังมุมที่ไม่มีคน ยืนลังเลมองใบโฆษณาที่ฉีกขาดไปกว่าครึ่ง นี่มันจะเป็นมิจฉาชีพหรือเปล่าวะ?
แต่พอนึกถึงยอดเงินในบัญชีธนาคารที่เหลือเพียง 1,200 หยวน แล้วนึกถึงลุงที่เลี้ยงเขามาตั้งแต่เด็ก ค่าผ่าตัดบวกค่ารักษาพยาบาลก็เกือบ 100,000 หยวนแล้ว
“วันนี้วันหยุด ไม่ต้องไปทำงาน โทรไปลองดูก่อนก็แล้วกัน ฉันไม่มีเงินติดตัวสักแดง ยังจะหลอกอะไรฉันได้อีก?”
เงิน 300,000 หยวนเป็นจำนวนมหาศาลสำหรับเฉินหยาง ส่วน 50,000 หยวนอย่างน้อยก็ช่วยจ่ายค่ารักษาลุงได้ครึ่งหนึ่ง ถ้าสำเร็จได้เร็วก็ยิ่งดี!
“จนตรอกแล้วก็ต้องลองเสี่ยงดู…” เฉินหยางกัดฟัน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก
ไม่นานก็มีคนรับสาย เสียงผู้หญิงที่ดังจากโทรศัพท์ไพเราะกว่าที่เขาคิดไว้ เพียงแต่จงใจทำเสียงแหบเล็กน้อย ฟังดูคุ้นหูอยู่บ้าง แต่เขานึกไม่ออกว่าเป็นใคร
หญิงสาวถามอายุและสุขภาพของเขาคร่าว ๆ จากนั้นก็บอกว่ารายละเอียดค่อยคุยกันต่อหน้า
เธอบอกที่อยู่กับเวลาอย่างตรงไปตรงมา น้ำเสียงห้วนกระชับราวกับสั่งพนักงานส่งของให้เปลี่ยนที่อยู่ “บ้านพักเลขที่ 801 ซีจี้หาวถิง มาก่อนแปดโมงครึ่ง พกสำเนาบัตรประชาชนมาด้วย”
เธอไม่ได้ขอให้โอนเงินประกันให้ฝ่ายหญิงก่อน และไม่ได้พูดถึงการจ่ายภาษีเงินได้จากค่าตอบแทน 300,000 หยวนล่วงหน้า กลับทำให้เฉินหยางเกิดความหวังอันเหลวไหลขึ้นมานิดหนึ่ง
หรือว่า… จะเป็นเรื่องจริง?
เขากลับห้องเช่าไปอาบน้ำ เอาสำเนาบัตรประชาชนใส่กระเป๋ากางเกง แล้วเรียกรถไปยังที่นัดหมาย
ตอนกดกริ่ง หัวใจของเฉินหยางแทบขึ้นไปจุกถึงคอ ถ้าไม่ใช่เพราะลุงป่วยหนัก ชาตินี้เขาคงไม่แตะโฆษณาแบบนี้แน่ เงินสักแดงก็ทำเอาวีรบุรุษจนมุมได้จริง ๆ!
ประตูเปิดออกดัง “กริ๊ก” กลิ่นน้ำหอมราคาแพงจาง ๆ ลอยเข้ามาปะทะหน้า
วินาทีที่เห็นใบหน้าคนหลังประตู เฉินหยางก็แข็งค้างไปทั้งตัว
ภาพนักธุรกิจหญิงร่ำรวยแปลกหน้าที่เขาจินตนาการไว้ ไม่ว่าจะอายุมาก น่าเกลียด หรืองดงาม ล้วนถูกใบหน้าคุ้นเคยตรงหน้าทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี
เขาหันหลังกลับโดยไม่รู้ตัว ตั้งท่าจะวิ่งหนี!
จ้าวถิงถิงเองก็ตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนจะขมวดคิ้วแล้วตวาดเสียงเย็น “เฉินหยาง กลับมาเดี๋ยวนี้! ถ้ายังไม่กลับมา พรุ่งนี้ก็เก็บข้าวของไสหัวไปซะ!”
เฉินหยางวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าวก็หยุดชะงัก ก่อนจะเดินกลับมาอย่างอ้อยอิ่ง เขาพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า “เถ้าแก่เนี้ย ที่แท้คุณก็มีบ้านอยู่ที่นี่ด้วยเหรอครับ?”
จ้าวถิงถิงสวมชุดนอนผ้าไหมสีแดงไวน์ คอเสื้อลึกเผยให้เห็นไหปลาร้าเรียวบางและผิวขาวผ่อง
เธอดูแลตัวเองเป็นอย่างดี แม้อายุใกล้สี่สิบ ผิวก็ยังเรียบเนียนละเอียด ใบหน้าไร้ริ้วรอยแม้แต่น้อย ดูราวกับเพิ่งสามสิบต้น ๆ สง่างามและเย้ายวน
“เถ้า… เถ้าแก่เนี้ย ถ้าผมบอกว่ามาผิดที่ กดกริ่งผิดบ้าน คุณจะเชื่อไหมครับ?”
เฉินหยางขมขื่นอยู่ในใจ เขาดันล่วงรู้ความลับของเถ้าแก่เนี้ยเข้าเสียแล้ว งานคนขับรถนี้คงรักษาไว้ไม่ได้แน่
“เสี่ยวเฉิน!” จ้าวถิงถิงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเบี่ยงตัวหลบทาง น้ำเสียงออกคำสั่งอย่างไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ “เข้ามาก่อนแล้วค่อยคุย!”
เฉินหยางจำต้องเดินเข้าไป ประตูด้านหลังปิดลงเบา ๆ
“นั่งสิ” จ้าวถิงถิงชี้ไปที่โซฟา ก่อนเดินไปยังตู้เหล้า รินไวน์แดงสองแก้ว แล้วยื่นให้เขาแก้วหนึ่ง
“เถ้าแก่เนี้ย ผม…” เฉินหยางก้มหน้าไม่กล้ารับ แทบอยากหารูมุดหนีให้พ้น
“ตอนนี้เธอก็รู้หมดแล้วสินะ?” จ้าวถิงถิงลดเสียงลง เจือแววเยาะเย้ยตัวเองอยู่บ้าง “ก็ดี จะได้ไม่ต้องเสียเวลาคิดคำโกหก”
เธอเงยหน้าดื่มไวน์ในแก้วจนหมดรวดเดียว แก้มเริ่มแดงระเรื่อ ก่อนยัดไวน์อีกแก้วใส่มือเฉินหยาง
“โจวเจี้ยนหงเป็นอดีตสามีของฉัน เราหย่ากันเมื่อสามปีก่อน เธอก็เคยเห็นเขามาที่ร้านหลายครั้งเพื่อก่อกวนฉัน ที่จริงเขาเป็นหมันมาตั้งแต่เกิด”
“ฉันอยู่กับเขามาสิบสองปี พอแต่งงานได้ปีที่สาม ฉันก็ไปตรวจร่างกายแล้ว ทุกอย่างปกติดี แต่ครอบครัวฝ่ายชายกลับโยนความผิดเรื่องมีลูกไม่ได้มาให้ฉัน ต้องทนฟังคำครหามาสิบกว่าปี ทั้งที่โจวเจี้ยนหงไร้สมรรถภาพเอง กลับให้ฉันรับเคราะห์แทนมานานขนาดนี้”
“หลายปีมานี้ เขาไปยุ่งกับผู้หญิงข้างนอก ฉันไม่สนใจก็ได้ แต่ฉันไม่อยากทนคำพูดเหน็บแนมจากครอบครัวเขาอีกแล้ว เพราะงั้นเมื่อสามปีก่อน ฉันจึงตัดสินใจเด็ดขาดหย่ากับเขา”
แววตาของจ้าวถิงถิงเต็มไปด้วยความน้อยใจ ก่อนจะกดมันลงไปในพริบตา
เธอเงยหน้ามองเฉินหยาง “ฉันไม่อยากแต่งงานใหม่ แต่ฉันต้องมีลูกสักคน เป็นเด็กสุขภาพดี เพื่อสืบทอดกิจการของฉัน”
หัวใจเฉินหยางเต้นรัวราวกับตีกลอง ฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อ
“เดิมทีฉันคิดจะหาคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักกันเลย จะได้จบกันง่าย ๆ เมื่อเรื่องสำเร็จ”
จ้าวถิงถิงเดินมานั่งข้างเขา กลิ่นเหล้าจาง ๆ ผสมกับกลิ่นน้ำหอม ทำให้หัวใจเฉินหยางเต้นเร็วขึ้น
“แต่คนที่มาวันนี้กลับเป็นเธอ… เสี่ยวเฉิน เธอซื่อสัตย์และทำงานเป็น อายุยังน้อย สุขภาพก็ดี ที่สำคัญ หาคนรู้จักย่อมปลอดภัยกว่าคนแปลกหน้า เธออยู่กับฉันมาหนึ่งปี ฉันก็พอรู้จักเธอดี ต่อให้วันหน้ามีเรื่องไม่คาดฝัน อย่างน้อยเราก็ยังพอคุยกันได้”
เฉินหยางเข้าใจคำพูดนี้ดี ในสายตาเถ้าแก่เนี้ยผู้สูงส่ง เขาก็เป็นแค่คนขับรถหนุ่มจากชนบทคนหนึ่ง ไร้ความสำคัญและจัดการได้ง่าย
“พอเรื่องสำเร็จ ค่าตอบแทน 300,000 หยวน ฉันจ่ายให้ครบทุกหยวน เธอจะกลับบ้านนอกหรือไปหางานทำที่อื่นก็ได้ แต่ต่อไปอย่ามาปรากฏตัวต่อหน้าฉันอีก เรารู้จักกันดี ไม่ต้องเซ็นสัญญาหรอก ตอนนี้ฉันให้เงินมัดจำ 50,000 หยวนก่อนได้เลย”
จ้าวถิงถิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ดวงตางดงามจับจ้องเขา ราวกับกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจ “แค่เธอพยักหน้า ฉันก็โอนให้ทันที”
เฉินหยางนึกถึงเงินในบัญชีที่เหลือเพียง 1,200 หยวน และลุงที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้โดยไม่มีเงินผ่าตัด
เขาเงยหน้าดื่มไวน์จนหมดแก้ว ความกล้าจากฤทธิ์เหล้าพลุ่งขึ้นมา—เธอเป็นผู้หญิงยังไม่กลัว แล้วเขาจะกลัวอะไร?
หลังเรื่องสำเร็จ อย่างมากก็กลับบ้านเกิด ไม่อย่างนั้นก็ไปทำงานต่างเมือง ส่วนเรื่องที่เด็กโตขึ้นแล้วจะมารับพ่อ เขาไม่เคยนึกถึงเลยสักนิด
เฉินหยางหันไปมองเถ้าแก่เนี้ยสาวงามข้างกาย “ได้ ผมตกลง แต่เรื่องแบบนี้อาจไม่สำเร็จในครั้งสองครั้ง ถ้าไม่ตั้งท้อง ต้องคืนเงินมัดจำไหม?”
“ครั้งเดียวไม่สำเร็จก็ลองอีกหลายครั้งสิ เว้นแต่ร่างกายเธอจะมีปัญหาเหมือนกัน!”
จ้าวถิงถิงมองเฉินหยางชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาและแววตาใสซื่อตรงหน้า ในใจพลันเกิดความหวั่นไหวขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ น้ำเสียงของเธออ่อนลงเล็กน้อย
“เป็นไปไม่ได้หรอกครับ! ผมแข็งแรงจะตาย!” เฉินหยางรีบเถียง
“บอกเลขบัญชีธนาคารมา ฉันจะโอนเงินให้ตอนนี้เลย”
เฉินหยางไม่ลังเลอีก บอกเลขบัญชีออกไป
เขาทนใช้ชีวิตยากจนมานานแล้ว ตอนนี้ไม่มีทางไหนช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดีกว่านี้
ยิ่งไปกว่านั้น เถ้าแก่เนี้ยยังสวยขนาดนี้—แต่ก่อนตอนกลางคืน เขาก็ฝันถึงเธอมาหลายครั้งแล้ว…
ไม่ถึงหนึ่งนาที เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เฉินหยางก้มดู พบว่ามีเงินเข้า 70,000 หยวน ยอดคงเหลือกลายเป็น 71,200 หยวน
“เถ้าแก่เนี้ย คุณโอนผิดหรือเปล่าครับ? ทำไมโอนมาให้ผมตั้ง 70,000 หยวน?” เฉินหยางถามอย่างประหลาดใจ
“ไม่ได้โอนผิด อีก 20,000 หยวนให้เธอไว้ใช้เล่น ๆ!”
จ้าวถิงถิงเก็บโทรศัพท์ น้ำเสียงอ่อนโยนลง “เฉินหยาง เธอว่า… พี่สาวคนนี้สวยไหม?”
เฉินหยางพยักหน้าแรง ๆ แล้วตอบจากใจจริง “เถ้าแก่เนี้ย คุณเหมือนนางฟ้าลงมาจากสวรรค์… คุณเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอจริง ๆ!”
“จริงเหรอ?” จ้าวถิงถิงพูดราวกับกำลังโน้มน้าวตัวเอง หรือไม่ก็เปิดทางให้เขา
“พี่แค่อายุมากกว่าเธอสิบกว่าปี นอกนั้นก็ไม่ได้ด้อยกว่าผู้หญิงคนไหน ตอนนี้เงินก็ให้เธอแล้ว ตัวพี่ก็เป็นของเธอแล้ว ยังจะลังเลอะไรอีก?”
พูดจบ เธอก็ยื่นมือออกมา จับมือเฉินหยางเบา ๆ
ฝ่ามือของเธออุ่นนุ่มและเนียนละเอียด
สัมผัสจากการจับมือครั้งนี้ทำให้เฉินหยางซึ่งเลือดหนุ่มพลุ่งพล่านไม่อาจกดความร้อนรุ่มในใจไว้ได้อีก
เขาลุกพรวดขึ้น กอดจ้าวถิงถิงไว้แน่น แล้วพาเธอเดินไปทางห้องนอนทีละก้าว…
แต่ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่า หลังหย่ากัน โจวเจี้ยนหงเที่ยวสำมะเลเทเมาอยู่บ่อยครั้งจนติดการพนัน และเสียทรัพย์สินส่วนที่ได้จากการหย่ากับจ้าวถิงถิงไปจนหมดนานแล้ว
เมื่อเขากลับมาหาจ้าวถิงถิงอีกครั้งเพื่อขอเงินก้อนหนึ่ง ก็เห็นเรื่องของทั้งสองคนเข้าเต็มตา…