เจียงจื้อหย่วนกำลังจะพูด แต่กลับเห็นลูกชายยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปาก ทำท่าบอกให้เงียบ
เจียงหลินเหลือบตามองไปทางนอกประตู
“พ่อ ไม่ต้องเป็นห่วงครับ
ตอนนี้พี่สาวเป็นหัวหน้าสหกรณ์จัดหาและจำหน่ายแล้ว เพิ่งได้เลื่อนตำแหน่ง แถมยังได้รับความสำคัญจากผู้ใหญ่ในเมืองด้วย”
“ตระกูลเซียวคิดจะจัดการพี่สาว ก็ต้องมีปัญญาพอเสียก่อน”
“คิดว่าตระกูลเจียงของเราไม่มีผู้ชายหรือไง?
ต่อให้ผม เจียงหลิน ต้องยอมแลกด้วยชีวิต ผมก็จะทวงความเป็นธรรมให้พี่สาวให้ได้”
“พ่อวางใจเถอะครับ ผมรวบรวมหลักฐานทั้งหมดจัดทำเป็นเอกสารไว้แล้ว ถึงตอนนั้นผมจะเขียนสักยี่สิบชุด
ยื่นให้ทุกหน่วยงานแห่งละชุด เริ่มจากทำให้เซียวเฉิงเหอเสียชื่อเสียงฉาวโฉ่ในอำเภอก่อน แล้วผมจะไปถึงเมือง ต่อด้วยจังหวัด”
“เซียวเฉิงเหอแอบมีผู้หญิงข้างนอก แล้วยังคิดจะหย่าแบบสบายใจโดยไม่ต้องรับผิดชอบอะไรอีกหรือ ฝันไปเถอะ”
“อยากรังแกพี่สาวผม ก็ต้องข้ามศพเจียงหลินไปก่อน”
เจียงจื้อหย่วนเข้าใจขึ้นมาทันทีว่า คำพูดทั้งหมดของลูกชายพูดให้คนตระกูลเซียวฟังอย่างชัดเจน
เขาจึงทำตามสัญญาณมือของลูกชาย แล้วรีบพูดขึ้นทันที
“ต้าหลินจื่อ แกไม่ต้องกลัว ถึงผู้ชายในบ้านเราจะเหลือแกคนเดียวก็เถอะ
แต่ตอนพ่อยังหนุ่ม บ้านเรามีคนเยอะ พี่ใหญ่กับน้องชายของพ่อก็ช่วยเป็นกำลังให้ได้ แถมคนแซ่หลินในหมู่บ้านเรายังมีตั้งสามร้อยกว่าคน
ถึงตอนนั้นพ่อจะไปเรียกคนในตระกูลมา ไม่ว่ายังไงพวกเขาก็เคยได้รับความช่วยเหลือจากปู่กับทวดของแก พวกเขาไม่มีทางนั่งดูเฉย ๆ แน่”