วันนี้เฉียวจงกั๋วเกิดอารมณ์พาไป
เขาคิดว่า ชีวิตครึ่งแรกของตนเต็มไปด้วยเรื่องราวยิ่งใหญ่ โอกาสและประสบการณ์ก็เรียกได้ว่าราวกับตำนาน หากไม่บันทึกตกทอดสู่อนาคต จะไม่น่าเสียดายหรือ
ดังนั้นจอมเถื่อนเฉียวผู้ปกติยามว่างจากราชการจะไม่จับพู่กันเป็นอันขาด กลับนั่งอยู่ในห้องหนังสืออย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ตัดสินใจจะเขียนประวัติชีวิตตนเอง
พู่กัน หมึก กระดาษ จานฝนหมึก จัดวางไว้พร้อมสรรพ เฉียวจงกั๋วจุ่มพู่กันชุ่มน้ำหมึก กำลังจะลงมือ ก็พลันแข็งค้าง
ประเดี๋ยวก่อน ควรตั้งชื่อตำราให้ก้องกังวานและสง่างามเสียก่อนหรือไม่
เฉียวจงกั๋วเอาก้านพู่กันเกาหัว
ก็ชื่อ... "ตำราจงกั๋ว"? ไม่ได้ ดูพื้นเกินไป
หรือ "ตำราเฉียวจงกั๋ว"? แตกต่างกันหรือ ดูเหมือนไม่
เช่นนั้นก็ "ตำราเฉียวทั้งตระกูลจงกั๋ว"? "ตำราทั้งตระกูลของเฉียวจงกั๋ว"? "ตำราตระกูลเฉียว"?
เฉียวจงกั๋ว: ...
ไม่มีผู้ใดบอกเขาเลยว่าการเขียนตำราสักเล่มยากเย็นถึงเพียงนี้! ไม่ ต้องเป็นเพราะทุกเรื่องยากย่อมเริ่มต้นยาก!
เฉียวจงกั๋วกัดก้านพู่กันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง พลันตาเป็นประกาย!
ผิดแล้ว! ผิดแล้ว! แนวคิดนี้ของเขาผิดมาตั้งแต่แรกแล้ว
ดวงชะตาของเขา ดวงชะตาของตระกูลเฉียว ดวงชะตาของทุกผู้คน ล้วนเริ่มเปลี่ยนไปหลังจากเจียวเจียวถือกำเนิด ดังนั้นผู้นำของประวัติชีวิตนี้ไม่ควรเป็นเขา แต่ควรเป็นเจียวเจียวต่างหาก!