รัชทายาทเสด็จกลับวังตะวันออก นายเวรลับตงชิงคอยอยู่เป็นเวลานานแล้ว
"ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท ตระกูลเฉียวส่งข่าวมาแล้ว!"
สีหน้าของรัชทายาทเคร่งขรึมลงทันใด "เข้ามากล่าวให้ละเอียด"
ตงชิงเดินตามเข้ามา กล่าวเสียงต่ำว่า
"ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท เป็นคำสั่งจากคุณชายใหญ่แห่งตระกูลเฉียวที่มาเอง มีเรื่องสำคัญสองประการ"
"ประการแรก เลือดได้มาแล้ว ให้ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทรีบลงมือ ประการที่สอง ขอให้ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทหาช่องทางออกวังไปพบท่าน เพื่อแจ้งความลับสำคัญที่สุดของตระกูลเฉียว"
"คุณชายใหญ่แห่งตระกูลเฉียวยังกำชับอีกว่า ท่านเฉียวเพิ่งส่งข่าวไปยังฝ่าบาท หากใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทเสด็จไปพบท่านที่จวนตระกูลเฉียวทันใด เกรงจะเป็นผลร้ายแก่พระองค์ ดังนั้นจึงให้เปลี่ยนสถานที่พบเป็นจวนติ้งกั๋วกง"
รัชทายาททรงฟังแล้ว อดทอดพระทัยถอนพระทัยในพระทัยไม่ได้ พี่ใหญ่งานนี้ทำไว้ได้สมควรแก่การแล้ว
เมื่อครู่ในตำหนักทรงพระอักษร ฝ่าบาทได้เอ่ยถึงท่านเฉียว ตลอดเวลานี้พระองค์ไม่สมควรไปจวนตระกูลเฉียวอีกแล้วเป็นแน่
แต่พระองค์กับคุณหนูใหญ่สกุลเซียวใกล้ถึงวันอภิเษกแล้ว บัดนี้จึงไปมาหาสู่กันอย่างใกล้ชิด การไปส่งของที่จวนติ้งกั๋วกงนั้นสมเหตุสมผลยิ่ง
"ตงชิง เจ้าส่งข่าวไปยังพี่ใหญ่ กำหนดกันภายหลังเข้าเฝ้าพรุ่งนี้ ข้าจะไปให้ได้เป็นแน่!"
ตงชิงได้คำสั่งแล้วถอยออกไป รัชทายาทประทับอยู่ครู่หนึ่งแล้วลุกขึ้น เสด็จมุ่งหน้าไปยังตำหนักอี้คุน
————
ยามใกล้ค่ำ ข้าหลวงจากฮองเฮามายังตำหนักทรงพระอักษรเพื่อขอเข้าเฝ้า
หวงเผยออกไปพบท่านเอง เมื่อได้ทราบว่าฮองเฮาเชิญเสด็จฝ่าบาทไปสรงน้ำเสวยที่ตำหนักอี้คุน ดวงตาก็เปล่งประกายขึ้นเป็นอันมาก
"เจ้าคอยก่อน"
หวงเผยเข้าไปในตำหนักทรงพระอักษร ฮ่องเต้หยงกำลังประทับทรงฎีกาใกล้เสร็จสิ้นแล้ว