"ผู้ใด!"
เสียงตวาดของโจวปั๋วดังก้องในลานเรือน แฝงไว้ซึ่งความกัดกรามอย่างแค้นเคือง
ท่านอาฉียวมิได้ตอบ เอาแต่กุมกระบี่ยืนพิทักษ์หน้าประตูห้อง ดั่งผู้กล้าผู้หนึ่งสามารถต้านทัพนับหมื่น
โจวปั๋วเห็นบุรุษแข็งแกร่งผู้ปิดบังใบหน้านี้กล้าหาญเด็ดเดี่ยวยิ่งนัก หว่างคิ้วพลันมีแววเคร่งขรึม คาดว่านี่คงเป็นคนตระกูลเฉียว
ความคิดถึงตรงนี้จบลง โจวปั๋วพลันเปลี่ยนสีหน้าอย่างรุนแรง
เมื่อที่นี่มีคนตระกูลเฉียวแฝงตัวล่วงล้ำเข้ามาได้แล้ว ที่อื่นเล่า? ทางด้านของเซิ่งซิ่วหรันเล่า?
นางจะเกิดความผิดพลาดใดมิได้เด็ดขาด!
ใจของโจวปั๋วร้อนรนขึ้นมาทันใด ร้องสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดว่า "เร็วเข้า ฆ่ามันเสีย! อีกห้าคน ตามข้ามา!"
ท่านอาฉียวเห็นโจวปั๋วนำหน้าคนห้าคนกำลังจะจากไป ก็ดีใจจนเกินคาด เช่นนี้แล้ว คงจะสามารถยืนหยัดไปจนถึงตอนที่คุณชายใหญ่มาถึง!
ทว่าพลันในยามนั้นเอง ประตูใหญ่ของโรงสงเคราะห์ก็ถูกผลักกระแทกเสียงดังสนั่น เรียกขวัญของท่านอาฉียวให้สะดุ้งโหยงโดยพลัน
คนทั้งปวงหันไปมองตามกันหมด องครักษ์ลับในที่นั้นถึงกับร้องอุทานออกมาพร้อมเพรียงกันว่า "ท่านเฟิง! ท่านไม่เป็นอะไรกระนั้นหรือ?"