เหตุที่เซินหนิงอวิ๋นจดจำได้แจ่มชัดเพียงนี้ ก็เพราะสตรีในภาพวาดงดงามเกินกว่าเหตุ
และในเวลานั้นนางเพียงแค่เหลือบมองไปคราหนึ่งโดยไม่ทันระวัง องค์ราชันก็เก็บภาพวาดไปอย่างแนบเนียนไร้สุ้มเสียง อากัปกิริยาลุกลี้ลุกลนเสมือนรู้สึกผิดนี้เอง ยิ่งทำให้นางจดจำใบหน้าอันงดงามนั้นได้ลึกซึ้งกว่าเก่า
เพียงแต่หลังจากนั้นนางก็ไม่เคยพบเห็นภาพวาดนั้นอีก สตรีผู้เลอโฉมเกินผู้ใดนั้นก็ไม่เคยปรากฏกายเลย นางจึงค่อย ๆ ละทิ้งเรื่องนี้ไป
บัดนี้... องค์ชายรองแห่งแคว้นหยงกลับมีหน้าตาละม้ายคล้ายผู้ที่อยู่ในภาพถึงเพียงนั้น ฐานะของสตรีในภาพวาดก็พลันเด่นชัดขึ้นมา
หากนางจำไม่ผิด องค์ชายรองแห่งแคว้นหยงมีสายเลือดแคว้นเป่ยอยู่ครึ่งหนึ่ง พระมารดาผู้ให้กำเนิดคือองค์หญิงแห่งแคว้นเป่ย ได้รับพระราชทานฐานันดรว่าอวี้หลิว!
แต่ว่า ภาพวาดขององค์หญิงอวี้หลิว... เหตุใดถึงมาอยู่ในมือขององค์ราชันได้เล่า?
เซินหนิงอวิ๋นเกิดความกังขาในใจ ขณะที่องค์ราชันเห็นภาพของเสิ่นหยวนไป๋ กลับไม่มีทีท่าประหลาดใจมากนัก ประหนึ่งรู้อยู่แต่แรกแล้วว่าเสิ่นหยวนไป๋มีหน้าตาเช่นนี้
“คือเขา! คือเขาแน่!”
องค์ชายใหญ่สีหน้าย่ำแย่ถึงขีดสุด เพิ่งถึงบางอ้อในยามนี้เองว่าตนอาจถูกผู้อื่นใช้เป็นเครื่องมือ!
หลายปีมานี้เขามัวแต่วุ่นวายต่อสู้กับองค์ชายรองและองค์ชายสาม อีกทั้งยังต้องประจบเสด็จพ่อ ชักจูงขุนนางทั้งหลาย บางครั้งยังต้องปลีกกายไปสำราญในเรือนด้านหลัง ยุ่งวุ่นจนตัวแทบแตะพื้นไม่ถึง จะไปมีจิตใจสนใจว่าองค์ชายแห่งแว่นแคว้นอื่นหน้าตาอย่างไรได้
จินนั่น... ไม่ นี่เสิ่นหยวนไป๋เป็นคนแคว้นหยง ไฉนเลยจะทุ่มเทวางแผนเพื่อเขาสุดจิตสุดใจ?
ตัวเขาเองก็พ่ายศึกหลบลี้มายังหนานหลี จนบัดนี้แปลงกายเป็นที่ปรึกษาแซ่จิน นี่มิใช่คิดจะใช้มือของเขาช่วงชิงตำแหน่งองค์ราชันแห่งหนานหลี แล้วจึงวางแผนบีบบังคับเขาให้กลายเป็นหุ่นเชิด สุดท้ายก็ร่วมมือกับแคว้นเป่ย ชี้กระบี่ไปยังแคว้นหยงหรอกหรือ?