ไป๋หลี่เฉิงโย่วเลิกคิ้วเล็กน้อย “ข้าคอยฟังอยู่”
เมิ่งกูเซวี่ยก็มิได้ลังเล เอ่ยตรง ๆ ว่า “มีอยู่ข้อหนึ่งที่ข้าไม่อาจประนีประนอมได้เป็นอันขาด องค์ชายสาม ข้าปรารถนา—คู่ครองเพียงหนึ่งเดียวชั่วชีวิต!”
เฉียวเจียวเจียวได้ฟังก็พยักหน้าลอบเห็นด้วย
นี่คือบรรทัดฐานที่หญิงข้ามภพทุกนางไม่มีวันยอมอ่อนข้อ
การศึกษาในโลกสมัยใหม่ ความซื่อสัตย์ต่อรัก ความเคารพในศักดิ์ศรีของตน ล้วนไม่ยินยอมให้นางต้องร่วมแบ่งปันบุรุษผู้หนึ่งกับสตรีอื่น
เฉียวตี้อี้ได้ยินวาจานี้ ก็รู้สึกเป็นเรื่องปกติธรรมดา
เพราะตระกูลเฉียวของพวกเขาก็มีกฎเกณฑ์เช่นนี้ ทั้งคู่ครองเพียงหนึ่งเดียวชั่วชีวิตก็เป็นสิ่งที่งดงามยิ่งนัก
[ไป๋หลี่เฉิงโย่วเป็นถึงองค์ชาย อีกทั้งภายหน้ายังจะขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองแคว้นหนานหลี บัดนี้ความเป็นจริงได้ห่างไกลจากโครงเรื่องล้ำฝันนั้นไปแล้ว เขาคงทำไม่ได้กระมัง?]
เฉียวเจียวเจียวคิดถึงตรงนี้ ในใจก็พลอยไม่แน่ใจขึ้นมา
“ได้”
ผลปรากฏว่า ไป๋หลี่เฉิงโย่วไม่เพียงไม่แสดงท่าทีประหลาดใจใด ๆ ยังตอบตกลงอย่างเฉียบขาดยิ่ง
เฉียวเจียวเจียวฟังถึงตรงนี้ เลิกคิ้วตาม
[เขาตอบตกลงแล้ว? ครานี้ชักน่าสนใจเสียแล้ว!]
เมิ่งกูเซวี่ยเห็นชัดว่าก็มิได้คาดถึงคำตอบนี้ นางเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย แล้วถามซ้ำอีกหน
“องค์ชายสาม ทรงฟังชัดเจนแล้วหรือ? ข้ากล่าวว่า คู่ครองเพียงหนึ่งเดียวชั่วชีวิต ต่อให้ภายหน้าท่านขึ้นเป็นจอมราชันย์แห่งแคว้น ก็ทรงมีสตรีอื่นอีกไม่ได้”
“ไม่ว่าจะเป็นชายา อนุภรรยา อนุจื่อ สาวใช้ปรนนิบัติ สาวใช้บนที่นอน ล้วนไม่มีทั้งสิ้น!”
ไป๋หลี่เฉิงโย่วพยักหน้า “ข้าทราบ”
เมิ่งกูเซวี่ยฟังถึงตรงนี้ สีหน้าเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนเล่า ในที่สุดก็ลุกพรวดขึ้น กล่าวเสียงเย็นว่า