การที่โจวปั๋วเชื่อมั่นนักว่าองค์ชายรองคือสายเลือดของตี๋ไจ้อิงนั้น มิใช่ไร้สาเหตุ
คืนนั้น เขากับหลิวสี่ฝ่าความยากลำบากนับร้อยพันส่งตี๋ไจ้อิงเข้าวังหลังได้ เขาเฝ้าอยู่หน้าตำหนักด้วยตนเอง ล่วงรู้ว่าองค์หญิงกับตี๋ไจ้อิงเคยมีค่ำคืนแห่งวสันต์ร่วมกัน
รุ่งเช้าวันรุ่งขึ้น เขาก็ส่งตี๋ไจ้อิงออกจากวังตามคำสั่งขององค์หญิง
เมื่อเขากลับมาถึงตำหนักจินอวี้ ไอ้ฮ่องเต้หมาก็มาถึงแล้ว และคืนนั้นก็ประทับค้างแรมอยู่ที่นั่น
เขารู้ว่าองค์หญิงไม่มีทางขัดขืนไอ้ฮ่องเต้หมาได้ องค์หญิงทำไปเพื่อแคว้นเป่ย จึงจำเป็นต้องยอมมอบกายให้ไอ้ฮ่องเต้หมา
ในใจเขาโศกเศร้าเคียดแค้น อาลัยที่องค์หญิงกับตี๋ไจ้อิงคู่ครองมีรักมิอาจสมหวัง แต่ก็จนปัญญา ค่ำคืนนั้นพลิกกายไปมามิอาจหลับไหล
วันถัดมาเขาตื่นแต่เช้า กลับพบว่าฉู่โหรวลักลอบนำสิ่งใดสิ่งหนึ่งไปเททิ้งที่กอไม้หลังตำหนัก
ฉู่โหรวเป็นคนรอบคอบ ถึงกับใช้ดินกลบสิ่งที่เททิ้งนั้นเสีย
เขารู้สึกไม่สบายใจจึงแอบสังเกต หลังจากฉู่โหรวจากไปแล้วก็ลอบเข้าไปแหวกดู พบว่ามันคือกากยา!
เขาเกรงว่าองค์หญิงจะมีเรื่องใดปิดบังพวกเขา จึงเก็บกากยาบางส่วนไปพบหลิวสี่
หลิวสี่รู้วิชาแพทย์อยู่บ้าง เห็นปุบก็กล่าวทันที นี่มันยาคุมกำเนิดชัด ๆ!
ใจเขาสะดุ้ง แต่เมื่อตั้งสติได้กลับดีใจเป็นบ้า!
หลังจากไอ้ฮ่องเต้หมาบังคับองค์หญิงแล้ว องค์หญิงก็ดื่มยาคุม!
แต่วันก่อนตอนอยู่กับตี๋ไจ้อิง องค์หญิงกลับมิได้ดื่ม!
เขายังแอบถามหลิวสี่ว่า ยาคุมกำเนิดดื่มห่างไปหนึ่งวันจะยังได้ผลหรือไม่ หลิวสี่ส่ายหน้า บอกว่ายาคุมดื่มทันทีในวันนั้นผลดีที่สุด ห่างไปหนึ่งวันเกรงว่าจะไร้ประโยชน์