เคร้ง——
เฉียวตี้อี้ใช้มือเดียวถือทวน ปลายทวนดั่งแสงสายฟ้าแลบ พุ่งตรงเข้าหาระลอกคอของม่อเชียนไต้
ม่อเชียนไต้เอียงตัวหลบอย่างแรง ใช้ด้ามทวนปัดป้องการโจมตี จากนั้นกดปลายทวนลง หนักแน่นดั่งขุนเขา ฟาดลงบนไหล่ของเฉียวตี้อี้
ทั้งสองใช้ทวนประหนึ่งมังกรผาด แก่งแย่งไม่ลดละ ทุกกระบวนท่าล้วนหวังเอาชีวิตอีกฝ่าย ผู้คนโดยรอบเห็นแล้วตาลาย ใจสั่นสะท้าน!
รองแม่ทัพฉางถูกกองทัพยงขวางไว้ที่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำ เห็นม่อเชียนไต้เผชิญหน้ากับเฉียวตี้อี้ ตอนแรกในใจยังแอบมีความหวัง
เฉียวจงกั๋วอวดดีเช่นนี้ บุตรชายคนรองของเขาถึงจะเก่งกาจด้านวรยุทธเพียงใด จะเทียบกับแม่ทัพผู้กล้าหาญชำนาญศึกได้หรือ?
หากแม่ทัพสามารถจับกุมเฉียวตี้อี้ไว้ได้ระหว่างการต่อสู้ วันนี้ก็คงหนีรอดไปได้แล้ว
แต่ใครจะรู้ว่าที่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำ เงาเงินวาววับ เสียงทวนหวีดหวิวดังกังวาน บ่งบอกว่าเฉียวตี้อี้กลับต่อสู้กับแม่ทัพได้อย่างคู่คี่สูสี!
รองแม่ทัพฉางตกใจยิ่งนัก ไม่อยากเชื่อว่าเฉียวตี้อี้ที่อายุยังน้อย จะกล้าหาญและเก่งกาจถึงเพียงนี้
ขณะนั้นกองทัพยงที่อยู่ตรงหน้าก็ถูกแหวกออกชั่วขณะหนึ่ง รองแม่ทัพฉางรีบเงยหน้ามอง เห็นเฉียวตี้อี้แทงทวนออกไปหนึ่งที ท่วงท่าดุดัน งัดแผ่นเกราะแข็งที่ไหล่ของม่อเชียนไต้หลุดกระเด็น!
“แม่ทัพ——”
รองแม่ทัพฉางร้องอุทานแผ่วเบาอย่างตื่นตระหนก แล้วรีบกลืนเสียงกลับเข้าไป
ยอดฝีมือประมือกัน ย่อมไม่พึงมีสิ่งใดรบกวนสมาธิ เขาจะทำร้ายแม่ทัพไม่ได้!
เบื้องหลังม่อเชียนไต้ ทหารคนสนิทเห็นเฉียวตี้อี้กล้าหาญถึงเพียงนี้ ก็แอบสบตากันอย่างมีความหมาย
พวกเขาไม่ได้เห็นเซียวเชียนเยว่ที่อยู่ข้าง ๆ อยู่ในสายตาเลย
ทันทีที่ม่อเชียนไต้ออกทวนตอบโต้ พวกเขาก็เคลื่อนไหวทันที!
“เดนต่ำช้ากล้าดีอย่างไร!”
เซียวเชียนเยว่กลั้นลมหายใจจดจ่ออยู่ตลอดเวลา แต่นางไม่ได้สนใจการต่อสู้ระหว่างเฉียวตี้อี้กับม่อเชียนไต้ หากแต่เป็นทหารคนสนิทกลุ่มนั้นที่อยู่เบื้องหลัง!
พอเห็นพวกเขาขยับตัว เซียวเชียนเยว่ก็ตวาดลั่น ก้มตัวลงแทงทวน พู่สีแดงที่ปลายทวนพลิ้วตามติดดั่งเงา คล่องแคล่วและรุนแรง!
“ฟิ้ว——”