เฉียวเทียนจิงนัยน์ตาเป็นประกาย ยกมือขึ้นสั่งทหารต้าหยงเบื้องหลังด้วยน้ำเสียงองอาจว่า “ทหารทั้งปวงจงฟังคำสั่ง! จงเปิดเวทีให้แก่ท่านแม่ทัพหนุ่ม!”
“รับบัญชา!”
ทหารต้าหยงควบม้ากระจัดพลันเป็นครึ่งวงกลมตามแนวแม่น้ำอู่ติ้ง สกัดกองทัพเหนือทั้งหมดที่ข้ามฝั่งมารวมทั้งม่อเชียนไต้ไว้ภายใน
ณ ฝั่งตรงข้าม กองกำลังหลักอู่ติ้งยังส่งเสียงตะโกนกึกก้องว่า “วางอาวุธแล้วไว้ชีวิต!” พร้อมรุกประชิดกองหลังที่ยังดิ้นรนขัดขืนอย่างไม่ลดละ
รองแม่ทัพฉางและเหล่าทหารกองหลังเห็นม่อเชียนไต้ถูกปิดล้อม ต่างพากันตื่นตะลึง คว้าดาบหมายจะลุยข้ามแม่น้ำไปโดยไม่คิดชีวิต
ทว่ากองทัพอู่ติ้งที่อยู่โดยรอบได้รับคำสั่งไว้ก่อนแล้ว บัดนี้กรูเข้ารุมสังหาร ไม่ยอมให้รองแม่ทัพฉางมารบกวนเฉียวตี้อี้ได้แม้แต่น้อย
เสียงฆ่าฟันดังระงมขึ้นจากฝั่งตรงข้ามก่อน เมื่อเทียบกับความระส่ำระสายของทัพเหนือแล้ว ทหารต้าหยงที่เข้าขัดขวางกลับประหนึ่งปลาอยู่ในน้ำ
เพราะทุกผู้ทุกคนรู้ดีว่า วันนี้หากม่อเชียนไต้พ่ายแพ้ ไม่ว่าตายหรือถูกจับเป็น กองทัพเหนือก็จะไร้แกนหลัก ไม่อาจก่อคลื่นลมใดได้อีก ทัพหลังก็ต้องยอมจำนนแต่โดยดี!
ฉะนั้น ณ ขณะนี้ ทุกสายตาในสนามรบล้วนจับจ้องไปที่เฉียวตี้อี้
หลังจากทหารแนวหน้าและแนวกลางของทัพเหนือยอมแพ้ เสิ่นหยวนหลิงก็หยุดตีกลองศึก
บัดนี้เขายืนอยู่บนหอรบ มองดูเฉียวตี้อี้ควงม้าทะยานราวดาวตก เข้าสู่ 'เวทีประลอง' ที่เฉียวเทียนจิงจัดไว้ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจและเปี่ยมด้วยความอิจฉา