รุ่งเช้าวันที่สอง โจวปั๋วก็ออกเดินทาง และยังนำองครักษ์ลับทั้งหมดขององค์ชายรองไปด้วย
เฉียวจงกั๋วรู้ดี องค์ชายรองให้องครักษ์ลับทั้งหมดคุ้มกันโจวปั๋วไป นี่ก็เพราะกังวลว่าเขาจะสังหารโจวปั๋ว
เฉียวจงกั๋วมีแผนนั้นอยู่จริง และเมื่อวานก็ส่งเฉียวตี้อี้ไปแล้ว
ทว่า การซุ่มโจมตีครั้งนี้ก็ได้แต่ทำสุดกำลังเท่าที่มนุษย์จะทำได้
ยามที่ขบวนรถม้าอภิเษกสมรสเดินทาง ทั้งตระกูลเฉียวของพวกเขายังถูกยาพิษ หลังจากนั้นเฉียวจงกั๋วครุ่นคิด ก็คาดเดาว่าองค์ชายรองได้จัดวางคนไว้ทุกสถานี!
ดูเช่นนี้ กำลังคนที่องค์ชายรองสามารถระดมได้มีจำนวนมาก เกรงว่าระหว่างทางก็จะเกณฑ์คนไปคุ้มครองโจวปั๋วด้วย
แต่ทางเขาไม่อาจส่งคนทั้งหมดออกไปได้ เพราะหากองค์ชายรองใช้แผนล่อเสือออกจากถ้ำ แท้จริงแล้วต้องการหลบหนีไปแคว้นเป่ยเล่า?
เฉียวจงกั๋วปวดหัวจนต้องเกาหัว
การรับมือกับองค์ชายรองนั้นน่าปวดหัวยิ่งนัก เดินเพียงก้าวเดียวต้องคิดการณ์ถึงสิบก้าว ป้องกันอย่างไรก็ไม่หมด!
————
นครหลวง พระราชวัง
เมื่อวานนี้ หวงเผยมิได้หยุดพักเลย รุดถามทุกตำหนัก ผลกลับไม่ได้เบาะแสใด ๆ
ตอนที่เขากลับไปกราบทูล ฝ่าบาทยังทรงกริ้วอย่างหนัก
ดังนั้น เช้าตรู่นี้ เขาก็ต้องดำเนินการต่อไป
บัดนี้ เขายืนอยู่หน้าประตูตำหนักฉงหัว
หลังจากองค์ชายรองออกจากนครหลวง กิจธุระทุกอย่างของตำหนักฉงหัวล้วนมอบหมายให้หลิวอวิ๋น
หลิวอวิ๋นเป็นผู้ที่รับผิดชอบเรื่องหนัก ๆ ได้ ตลอดเวลานี้นางดูแลตำหนักฉงหัวได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ที่ในวังแพร่ข่าวลือเกี่ยวกับองค์ชายสามครั้งนี้ หลิวอวิ๋นแน่ใจว่ามิใช่ฝีมือขององค์ชายรอง ดังนั้นเมื่อรู้ว่าหวงเผยมาถึง ก็มิได้มีท่าทีหวั่นไหว