พระราชโองการ?
ทุกผู้ที่ได้ยินต่างเหลือเชื่อจ้องมองถานฮั่นฉือที่วิ่งกระหืดกระหอบมา
การปลอมพระราชโองการเป็นโทษประหารเก้าชั่วโคตร ต่อให้เป็นถานซิวจวนก็ไม่กล้าบังอาจ! ทว่าพระราชโองการนี้ถึงที่สุดแล้ว......
ยามนี้ แม้แต่องค์ชายรองและไท่จื่อก็ล้วนมีสีหน้าประหลาดใจ
ถานฮั่นฉือเพิ่งเดินมาถึงหน้าตำหนักทรงพระอักษร ก็คลี่พระราชโองการออก เอ่ยเสียงเข้มว่า
"ฝ่าบาทมีพระราชโองการเก็บซ่อนไว้ในตำหนักหย่างซิน!"
"โดยอาญาสวรรค์ จักรพรรดิพระราชโองการว่า:
นับแต่โบราณกษัตริย์ปกครองใต้หล้า มิเคยไม่ถือการเคารพฟ้าดินและบูชาบรรพชนเป็นภารกิจหลัก......เจิ้นตรากตรำพระวรกายมาหลายสิบปี แม้ยังอยู่ในวัยฉกรรจ์ กลับรู้สึกเรี่ยวแรงถดถอย
......
บัดนี้ไท่จื่อแห่งวังตะวันออก หยวนจ้าน มีพระจริยวัตรงามสง่า เปี่ยมด้วยคุณธรรม ทรงเจริญรอยตามเจิ้นอย่างยิ่ง สามารถสืบราชบัลลังก์ได้ ให้สืบราชสมบัติจากเจิ้น ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ
จึงประกาศให้ทั้งในและนอกราชสำนักแจ้งโดยทั่วกัน"
สิ้นเสียงถานฮั่นฉือ ทั่วท้องพระโรงเงียบสงัด
ฮองเฮาและไท่จื่อได้ฟัง ต่างพากันมองฮ่องเต้หยงอย่างเหลือเชื่อ ทว่ายามนี้ฮ่องเต้หยงราวกับหุ่นเชิด ไร้ความรู้สึก สีหน้าเฉยชา
องค์ชายรองมีสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก เส้นเลือดบนหน้าผากเต้นตุบ ๆ อย่างแฝงนัย
เสด็จพ่อ......เสด็จพ่อทรงหมายพระทัยให้องค์ชายรัชทายาทมาโดยตลอด และยังทรงทิ้งราชโองการสืบบัลลังก์ไว้ด้วย!
พระองค์สูดลมหายใจลึก ค่อย ๆ เก็บงำความหงุดหงิดในใจ หันไปทางฮ่องเต้หยง เอ่ยถามเสียงนุ่มว่า
"เสด็จพ่อ พระองค์ไม่ทรงหมายให้ลูกสืบราชบัลลังก์หรือ?"
ฮ่องเต้หยงได้ยินก็หันมา เห็นใบหน้าองค์ชายรอง ก็ทรงพยักพระพักตร์น้อย ๆ แล้วตรัสด้วยรอยยิ้มว่า