"เสด็จพ่อ เอ้อร์เฉินพูดผิดตรงใดหรือพ่ะย่ะค่ะ"
"เมื่อครั้งลูกยังเยาว์ พระสนมแม่ชาติตระกูลต่ำต้อย เสด็จพ่อโปรดปรานท่านพี่ใหญ่ ผู้คนในวังล้วนประจบคนมีอำนาจ เหยียบย่ำผู้ต่ำต้อย"
"อดีตฮูหยินเป็นสตรีตระกูลเซิน ไม่แยแสวิธีแย่งชิงความรักในวังหลัง แต่พระสนมแม่ของท่านพี่ใหญ่ช่ำชองการจับกลุ่ม พร้อมกับพระสนมแม่ของน้องสี่ ที่หมายใช้พระเมตตากลั่นแกล้งพระสนมแม่ของเอ้อร์เฉิน!
"หน้าร้อนคุกเข่ากลางแดดแผดเผา หน้าหนาวคุกเข่าบนน้ำแข็งเยือกเย็น ตบหน้า ตั้งกฎ เสด็จพ่อทรงทราบหรือไม่ว่าเอ้อร์เฉินกับพระสนมแม่เคยผ่านชีวิตเช่นใดมา!
"เฮ้อ เสด็จพ่อทรงทราบแก่ใจดีอยู่แล้ว..."
"วันนั้นครึ่งฤดูร้อน เสด็จพ่อเดินผ่านเอ้อร์เฉินและพระสนมแม่ไปเช่นนี้ เอ้อร์เฉินร่ำไห้คร่ำครวญวิงวอนขอให้เสด็จพ่อทรงตัดสินให้เอ้อร์เฉินกับพระสนมแม่ ทว่าพระองค์ไม่แม้แต่จะชายตามอง!
"พระสนมแม่ถูกทรมานจนสิ้นพระชนม์พ่ะย่ะค่ะเสด็จพ่อ พระองค์ทรงทราบถึงความแค้นในอกของเอ้อร์เฉินหรือไม่ เอ้อร์เฉินชังตนเองที่อ่อนแอไร้ความสามารถ ชังตนเองที่ปกป้องพระสนมแม่ไม่ได้!
"เมื่อครั้งนั้นอดีตฮูหยินเข้ามาพบเอ้อร์เฉิน พระองค์ทรงทราบเหตุใดเอ้อร์เฉินถึงยินยอมร่วมมือกับนางหรือไม่ เพราะคราวนั้นพระสนมแม่ประชวรหนัก เอ้อร์เฉินขอความช่วยเหลือจากพระองค์ไม่ได้ สุดท้ายจึงต้องขอจากอดีตฮูหยิน"
"อดีตฮูหยินให้ความช่วยเหลือ แม้จะช่วยพระสนมแม่ไม่ทัน แต่อย่างน้อยก็ให้พระสนมแม่จากไปอย่างมีเกียรติ บุญคุณครานี้ ถึงให้เอ้อร์เฉินควักตับหัวใจไปทดแทน เอ้อร์เฉินก็จะไม่กระพริบตา!"
เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ ดวงตาทั้งคู่ขององค์ชายรองแดงก่ำ อารมณ์พลุ่งพล่าน สูญสิ้นกิริยามารยาทอันสูงส่งในยามปกติ