“ย่อมเป็นเช่นนั้น พูดง่ายแต่กระทำแล้วย่อมมีอุปสรรค เพราะเวลานั้นหวงกงกงกำลังตามหมอหลวงโจวเข้าไปในตำหนักชั้นใน”
“โชคดีที่หมอหลวงโจวเตรียมห่อเกลือเปียกไว้ในแขนเสื้อตั้งแต่แรก แล้วอ้างว่าน้ำในตำหนักชั้นในนั้นอุ่น ไม่เหมาะแก่การตรวจเลือด”
“ฉวยจังหวะที่หวงกงกงหมุนตัวไปตักน้ำเย็น หมอหลวงโจวจึงหาจังหวะแอบทำอะไรบางอย่างกับชามน้ำได้”
ตำหนักชั้นในเป็นที่ประทับของฮ่องเต้หยง น้ำในกาได้รับการเปลี่ยนถ่ายจากคนโดยเฉพาะ ต้องรักษาให้น้ำอุ่นอยู่เสมอ ไม่ว่าฮ่องเต้หยงจะหมายดื่มเมื่อใดก็ตาม
น้ำเย็นที่เปลี่ยนทิ้งจะตั้งพักไว้ก่อน รอครั้งต่อไปค่อยขนออกไป
นับว่าหมากแต่ละตาเสี่ยงอันตรายยิ่งนัก ต้องขอบคุณหมอหลวงโจวผู้เปี่ยมวิชาและกล้าหาญชาญชัย!
[หมอหลวงโจวสุดยอด! ช่างสมกับที่ความชำนาญในศาสตร์ย่อมมีผู้เป็นเลิศ!]
เฉียวเจียวเจียวอดทึ่งไม่ได้ คนโบราณช่างเพียงแต่ถูกจำกัดด้วยความรู้ หากประทานหลักการข้อหนึ่งให้ พวกเขาก็สามารถคิดค้นวิธีอันไร้ช่องโหว่ได้!
เฉียวจงกั๋วเล่าต่อไปอีก กระทั่งเอ่ยถึงฮ่องเต้หยงแทบสิ้นพระชนม์ชีพไปกว่าครึ่ง เฉียวเจียวเจียวพลันมีสีหน้ากลุ้มใจ
“ท่านพ่อ ตอนนี้เสี่ยวซื่อล่วงรู้เรื่องความพิเศษของข้าแล้ว ในเมื่อเป็นถึงเสด็จพ่อของเขา ท่านว่าเขาจะยอมให้ข้าชุบชีวิตฮ่องเต้หยงหรือไม่?”
เอ่ยถึงตรงนี้ เฉียวจงกั๋วก็ทอดถอนใจแผ่วเบา
สถานการณ์บัดนี้เห็นชัดแจ้ง การที่ฮ่องเต้หยงประชวรอยู่กับแท่นบรรทมนั้น เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแก่พวกเขาทั้งปวง
หากรักษาฮ่องเต้หยงให้หายดี จักรพรรดิที่กำลังอยู่ในวัยฉกรรจ์และพลานามัยแข็งแรง ราชโองการสืบราชสมบัติจะยังนับว่าแน่นอนได้อีกหรือ?