องครักษ์ลับไป๋ฝานเล่ารายละเอียดของเหตุการณ์เมื่อคืนนี้อย่างไม่ตกหล่นแม้แต่น้อย แม้แต่ไท่จื่อยังฟังแล้วลอบตื่นตระหนก
เมื่อวานช่วงบ่ายไป๋ฝานกลับมารายงานว่าเฉียวเทียนจิงถูกโจมตีที่ชานเมืองทางใต้ ตอนแรกทุกอย่างยังอยู่ในความควบคุม คาดไม่ถึงว่าโจวปั๋วจะนำนักรบพลีชีพจำนวนมากเข้าหนุนจูเฟิง
เฉียวเทียนจิงเป่ากระดูกนกหวีดขอกำลังเสริม ถึงกระนั้น หลังจากทั้งสองฝ่ายยุติการต่อสู้ จูเฟิงและโจวปั๋วก็ยังหลบหนีไปได้ทั้งคู่
ตอนนั้นเขาฟังมาถึงตรงนี้ ก็สงสัยว่าจูเฟิงพวกนั้นจะกลับมาอีกครั้ง จึงรีบส่งคนเพิ่มไปติดต่อกับเฉียวเทียนจิงทันที
ไป๋ฝานมาถึงจวนตระกูลเฉียว ได้พบปะกับเฉียวต้าเหลียน ทราบว่าเฉียวเทียนจิงได้เร่งรุดไปยังโรงสงเคราะห์ชานเมืองทางใต้แล้ว
ไป๋ฝานนำกำลังคนเร่งตามมาถึงทันที พบกับเฉียวเทียนจิงที่นำองครักษ์ลับต่อสู้อย่างดุเดือดกับจูเฟิง จึงได้ช่วยเหลือได้อย่างเหมาะเจาะ
ยามนี้ลองนึกย้อนดู เรื่องราวทั้งหมดนี้ล้วนต้องระแวดระวังไม่ให้พลาดแม้แต่น้อยเลยจริงๆ!
องค์ชายสี่นั่งอยู่ข้างๆ ฟังคำของไป๋ฝานจบ สีหน้าเต็มไปด้วยความคิดใคร่ครวญ
“ท่านพี่ ท่านพี่ใหญ่เฉียวนั้นยอดเยี่ยมยิ่งนัก”
“จูเฟิงและโจวปั๋วก็จนตรอกสิ้นแล้ว ถึงกับคิดใช้เด็กบริสุทธิ์ในโรงสงเคราะห์มาข่มขู่ตระกูลเฉียว เจตนาแรกของพวกมันคือล่อท่านพี่ใหญ่เฉียวออกไปดักสังหาร”
“แต่ท่านพี่ดูเถิด ท่านพี่ใหญ่เฉียวไม่เพียงปลอดภัยดี ยังคุ้มครองเด็กจำนวนมากในโรงสงเคราะห์ได้อีก ความสามารถนี้เสี่ยวซื่อคิดไปคิดมา ก็ยังรู้สึกเลื่อมใสศรัทธา”