อีกฟากหนึ่ง เฉียวจงกั๋วและถานฮั่นฉือรออยู่ด้านนอกพระตำหนัก ภายในพระตำหนัก ฮ่องเต้หยงและองค์ชายรองกำลังสนทนากัน
ยามนี้ฟ้ามืดลงทุกขณะ แต่ตรงนี้ยังได้ยินเสียงเอะอะครึกครื้นจากด้านหน้าเลือนลาง
เฉียวจงกั๋วชื่นชมโคมสีอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็หันไปมองถานฮั่นฉือ
ถานฮั่นฉือรู้สึกถึงสายตา จึงหันกลับมามองเช่นกัน
ทั้งสองสบตากันก่อนเบือนหนี ในดวงตาต่างมีรอยยิ้มแห่งความเข้าอกเข้าใจโดยไม่ต้องเอ่ยปาก
เฉียวจงกั๋วเห็นท่าทีของฝ่าบาทในวันนี้ที่ทรงมีต่อการยุแยงของทูตแคว้นเป่ย หากกล่าวว่าเรื่องนี้ไม่มีความดีความชอบของถานฮั่นฉือ เขาไม่เชื่อ
แม้ไม่รู้ว่าถานฮั่นฉือใช้วิธีใด อย่างไรเสียบุญคุณอันใหญ่หลวงก็มิอาจตอบแทนด้วยคำขอบคุณ ตระกูลเฉียวของเราได้รู้จักกับถานฮั่นฉือ นับว่าเป็นโชควาสนาอย่างยิ่ง!
ถานฮั่นฉือค่อยๆ ละสายตากลับมา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนรีบเก็บอาการ
เขาเคยกล่าวไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่า บุญคุณของตระกูลเฉียว ถานฮั่นฉือผู้นี้ย่อมตอบแทนอย่างสุดกำลัง!
นี่เพิ่งจะแค่ไหนกัน
รอคอยวันหนึ่ง ที่เขาสามารถคบหากับตระกูลเฉียวอย่างเปิดเผย สามารถนั่งดื่มกับท่านพี่เฉียวทั้งสองได้ตามอารมณ์ นั่นย่อมไร้สิ่งใดให้ต้องเสียดายอีก......
เอี๊ยด——
ประตูตำหนักถูกเปิดจากด้านใน หวงเผยตามองค์ชายรองออกมา
เฉียวจงกั๋วและถานฮั่นฉือเห็นดังนั้น จึงรีบคำนับ
องค์ชายรองสีหน้าสงบนิ่ง พยักพระพักตร์ให้ทั้งสอง ก่อนเสด็จจากไปอย่างช้าๆ
ดูทิศทางแล้ว มิใช่กำลังออกวังไปกรมพระญาติ แต่เป็นการกลับตำหนักฉงหัว!
"ท่านเฉียว เชิญเข้าไปก่อน ท่านถาน โปรดรออีกสักครู่"
หวงเผยเดินไปส่งองค์ชายรองได้ช่วงหนึ่ง ก็รีบกลับมา นำเฉียวจงกั๋วเข้าไปในตำหนัก