การแข่งขันเขียนเรื่องสั้นแนวนิยายวิทยาศาสตร์ระดับมหาวิทยาลัยทั่วประเทศ ชิงถ้วยกาแล็กซีครั้งแรก เริ่มร้อนระอุไปทั่วแวดวงมหาวิทยาลัย หลังหัวข้อรอบคัดเลือก «แทรกซึม» ถูกประกาศออกมาอย่างเป็นทางการ
นี่คือการแข่งขันใหญ่ที่กระทรวงศึกษาธิการให้การสนับสนุน รางวัลชนะเลิศมีเงินรางวัลห้าแสนหยวน พร้อมคะแนนพลเมืองอีก 200 คะแนน จึงดึงดูดทั้งนักศึกษาสายวิทยาศาสตร์และสายศิลป์อย่างมาก
ชมรมนิยายวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยชั้นนำต่าง ๆ จัดประชุมระดมความคิดกันข้ามคืน แม้แต่นักศึกษามากความสามารถจากคณะภาษาจีนหลายคนก็ยังกระโดดลงสนามข้ามสาย หวังใช้การแข่งขันนี้คว้าคะแนนวัฒนธรรมอันมีค่า
บนโลกออนไลน์มีเสียงความเห็นหลากหลายปะปนกันไป
ห้องประชุมออนไลน์ของชมนิยายวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเมืองหลวง
โจวข่าย ประธานชมรม เปิดเอกสารที่แชร์ไว้ บนหน้าจอมีเค้าโครงแนวคิดของสมาชิกชมรมเรียงรายอยู่
“ฉันว่า ‘แทรกซึม’ น่าจะเขียนถึงการแทรกซึมของจิตสำนึกผ่านเครือข่าย ให้ข้อมูลเสมือนค่อย ๆ กัดกร่อนการรับรู้ตัวตนของคนในโลกจริง แนวนี้มีมิติลึกพอ”
“ฉันคิดจะเขียนเรื่องการแทรกซึมในระดับจุลชีพ หุ่นยนต์นาโนแทรกซึมเข้าไปในร่างกายมนุษย์อย่างเงียบเชียบ พล็อตแนววิทยาศาสตร์เข้มข้นแบบนี้น่าจะทำให้โดดเด่นได้ง่าย” หลินซี รองประธานชมรมลากเมาส์เพื่อแปะไอเดียของตัวเองลงในเอกสาร “แนวคิดของฉันเน้นประเด็นทางสังคม ไม่ได้จะเขียนหายนะครั้งใหญ่”
“เทคโนโลยีไม่จำเป็นต้องทำลายมนุษยชาติ แค่ค่อย ๆ แทรกซึมเข้าไปในกฎเกณฑ์ของสังคมและพฤติกรรมในชีวิตประจำวันอย่างเงียบ ๆ ทำให้ผู้คนค่อย ๆ พึ่งพามันโดยไม่รู้ตัว แบบนี้ต่างหากที่ชวนให้คิดแล้วขนลุก”
หลายคนในกลุ่มพยักหน้าเห็นด้วย ขณะที่บางคนก็เสนอความเห็นต่าง ทุกคนช่วยกันขัดเกลาแนวคิด บรรยากาศคึกคักอย่างยิ่ง
ในช่องแสดงความคิดเห็นของบัญชีเวยป๋อทางการสำหรับการแข่งขัน ผู้เข้าแข่งขันฝีมือธรรมดากลุ่มหนึ่งอดระบายความอัดอั้นออกมาไม่ได้
“ตอนแรกฉันเตรียมเขียนเรื่องเดินทางข้ามดวงดาวไปไกลแสนไกล หาข้อมูลไว้ตั้งเยอะ ตอนนี้ต้องทิ้งหมดเลย หัวข้อ ‘แทรกซึม’ ดูเหมือนง่าย แต่พอเขียนจริง ๆ ก็กลายเป็นบันทึกเรื่อยเปื่อยได้ง่ายมาก”