ในกลุ่มมีเสียงสูดหายใจเฮือกดังขึ้นอีกระลอก
ได้ขึ้นแบนเนอร์หน้าแรกเหรอ?
ประทีปประมงเป็นนักเขียนหน้าใหม่?
แถมยังให้พวกเขาในฐานะรุ่นพี่ไปช่วยสนับสนุนอีก?
คำพูดนี้ช่างบาดใจคนฟังอย่างถึงที่สุด
อีกอย่าง สิทธิพิเศษที่หงซื่อจื่อมอบให้ประทีปประมงนี่แทบจะระดับลูกชายแท้ ๆ เลย!
ชั่วขณะนั้น ความอิจฉาริษยาในกลุ่มพุ่งทะลุเพดาน
เจียงเฟิงไม่ได้อ่านข้อความในกลุ่มต่อ เขาเสียบสายชาร์จโทรศัพท์แล้วนอนลงบนเตรียมตัวเข้านอน
แต่ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ได้รับค่าต้นฉบับ เจียงเฟิงจึงตื่นเต้นจนนอนไม่ค่อยหลับ
ค่าต้นฉบับห้าหมื่นกว่าหยวนเข้ากระเป๋าแล้ว
อย่างแรกที่ต้องทำก็คือซื้อของให้ที่บ้านสักหน่อย
ชาติก่อนเขาป่วยติดเตียง พ่อแม่ประหยัดอดออมเพื่อรักษาเขา เงินทุกหยวนต้องแบ่งใช้ราวกับมีแปดส่วน
แม่บ่นมาหลายปีแล้วว่าป้าหวังบ้านข้าง ๆ ใส่สร้อยทองแล้วสวย แต่ทุกครั้งที่เดินผ่านร้านทองก็ได้แค่มองผ่านกระจกอยู่สองที ไม่ยอมซื้อสักที
ชุดทำงานของพ่อใส่มาเกือบสามปีแล้ว ขอบแขนกับคอเสื้อขึ้นขุย ซักจนสีซีดก็ยังใส่อยู่
เมื่อก่อนเขาไม่มีความสามารถจะทำอะไรได้ก็แล้วไป
แต่ตอนนี้มีเงินแล้ว
ต้องจัดให้เรียบร้อย
……
ช่วงเช้าไม่มีเรียน
เจียงเฟิงออกจากประตูมหาวิทยาลัยทันที เรียกรถไปห้างที่ใหญ่ที่สุดใจกลางเมือง
ที่แรกคือร้านทอง
เขาไม่ได้เลือกสร้อยทองเส้นใหญ่เท่าห่วงโซ่สุนัข แบบนั้นดูเว่อร์เกินไป แม่คงไม่กล้าใส่ออกไปไหน
เลือกอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็ได้สร้อยคอทองคำแท้เส้นเล็ก จี้เป็นอักษรมงคลคำว่า “โชคลาภ” ขนาดจิ๋ว ประณีตและดูอ่อนหวาน ใส่ในชีวิตประจำวันก็ไม่สะดุดตาเกินไป
น้ำหนักกำลังพอดี 20 กรัม ราคา 12,000 หยวน
ที่ที่สองคือร้านเรือธงของแบรนด์เทคโนโลยีชั้นนำในประเทศ
เขาตรงไปยังโซนเสื้อผ้าผู้ชาย เลือกเสื้อคลุมปรับอุณหภูมิที่สถาบันวิทยาศาสตร์ร่วมพัฒนาขึ้นมา