ห้องพักอาจารย์ภาควิชาภาษาจีน บนขอบหน้าต่างมีต้นพลูด่างปลูกอยู่ในกระถางหนึ่งใบ แสงแดดลอดผ่านมู่ลี่ ทิ้งเงาสลับสว่างและมืดไว้บนพื้น
หวังอวี้หลิงกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานของตัวเอง หยิบแบบฟอร์มกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก แล้วยื่นไปตรงหน้าเจียงเฟิง
เจียงเฟิงกวาดตามอง บนหัวแบบฟอร์มพิมพ์ตัวอักษรตัวใหญ่เอาไว้ว่า—
【ใบสมัครเข้าร่วมการแข่งขันบทกวีและคำประพันธ์แนวใหม่ระดับประเทศสำหรับนักศึกษา】
“การแข่งขันนี้มีมาตรฐานสูงกว่าการแข่งขันกลอนไมโครหลายระดับเลยนะ”
หวังอวี้หลิงกล่าว
“พูดตรง ๆ การแข่งขันกลอนไมโครเป็นการแข่งขันสำหรับคนทั่วไป เกณฑ์ไม่สูงและเปิดให้คนเข้าร่วมได้กว้าง”
“แต่การแข่งขันบทกวีแนวใหม่ ถ้าไม่มีฝีมือจริง ๆ ก็ไม่มีสิทธิ์สมัครด้วยซ้ำ”
เจียงเฟิงหยิบแบบฟอร์มขึ้นมาพลิกดู
“รูปแบบการแข่งขันเปลี่ยนใหม่ทุกปี ฉันเองก็ไม่รู้ว่าปีนี้จะแข่งกันแบบไหน”
“แต่ตลอดการแข่งขันจะจัดแบบออฟไลน์ ให้เขียนผลงานกันสด ๆ ทางผู้จัดจะสุ่มหัวข้อให้ แล้วก็เขียนกันตรงนั้นเลย”
หวังอวี้หลิงมองเขา “สิ่งสำคัญที่สุดคือรางวัล ผู้เข้าแข่งขันที่ได้อันดับในการแข่งขันรอบหลักจะได้รับคะแนนพลเมืองสูงสุด 200 คะแนน ขึ้นอยู่กับอันดับ”