เจ็ดโมงห้าสิบของวันถัดมา เจียงเฟิงลืมตาตรงเวลา
เขาคำนวณเวลาเอาไว้แล้ว
มีเวลา 10 นาทีสำหรับล้างหน้าแปรงฟัน ซื้ออาหารเช้า แล้วรีบไปเรียนให้ทันเสียงกริ่งแปดโมงเช้าพอดี นี่คือขีดจำกัดของเขาแล้ว
ระหว่างแปรงฟัน เขาเคยชินกับการปัดหน้าจอล็อกโทรศัพท์ ทันใดนั้นก็มีข้อความจากธนาคารเด้งขึ้นมาก่อน
【ธนาคารก่อสร้างแห่งประเทศจีน】บัญชีที่ลงท้ายด้วย 9527 มียอดเงินเข้า 2,672,000.00 หยวน เมื่อเวลา 07:12 น. หมายเหตุ: ค่าลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์วัยเยาว์
เจียงเฟิงเบิกตากว้าง พลันตื่นเต็มตาขึ้นมาทันที
สองล้านหกแสนเจ็ดหมื่นสองพันหยวนเหรอ?
เขาพิงขอบอ่างล้างหน้า ขยี้ตาแล้วก้มลงนับตัวเลขอีกครั้ง หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น... เจ็ดหลักเต็ม ๆ สองล้านกว่าอย่างแน่นอน แถมยังเป็นยอดหลังหักภาษีแล้วด้วย
เจียงเฟิงจ้องหมายเหตุบนข้อความแล้วนิ่งอึ้ง
หนังสือเล่มนี้เพิ่งวางขายได้ไม่กี่วันเอง สำนักพิมพ์ก็โอนเงินมาให้แล้วเหรอ?
ไหนตกลงกันไว้ว่าจะจ่ายเป็นรายไตรมาส ทำไมถึงเปลี่ยนมาจ่ายล่วงหน้าเลยล่ะ?
ถ้าคำนวณย้อนจากค่าลิขสิทธิ์ 12% ก็เท่ากับขายได้เกือบเจ็ดแสนเล่ม มากกว่ายอดพิมพ์ครั้งแรกที่ 150,000 เล่มไปไกลแล้ว
หรือฝ่ายบัญชีจะคำนวณผิด?
เขาเช็ดมือ แคปหน้าจอข้อความไว้ แล้วเปิดคิวคิวส่งให้โจวหยาง
【บรรณาธิการโจว นี่มันเรื่องอะไรครับ ฝ่ายบัญชีของพวกคุณคำนวณผิดหรือเปล่า ทำไมโอนเงินมาให้ผมเยอะขนาดนี้ตั้งแต่เช้าเลย】
โจวหยางตอบกลับมาแทบจะทันที เร็วราวกับนั่งเฝ้าหน้าจอรอให้เขาตื่นอยู่แล้ว
【คุณประทีปประมง ตื่นเช้าจังเลยนะครับ! ลำบากแย่เลยครับ ลำบากแย่เลย!】
เจียงเฟิงมองคำตอบแล้วมีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มหัว
【ผมถามว่าเรื่องเงินเป็นยังไงครับ พวกคุณแน่ใจนะว่าไม่ได้คำนวณผิด?】
โจวหยางตอบกลับเร็วยิ่งกว่าเดิม ถ้อยคำแต่ละคำเต็มไปด้วยความประจบประแจง
【โธ่ นี่ก็เป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้วครับ! หนังสือของคุณขายดีขนาดนี้ การจ่ายค่าลิขสิทธิ์ล่วงหน้าก็เป็นการแสดงความจริงใจเล็ก ๆ น้อย ๆ จากสำนักพิมพ์ของเราครับ】
【พูดตามตรงนะครับคุณประทีปประมง ช่วงนี้มีคนในวงการหลายรายอ้อม ๆ มาถามช่องทางติดต่อของคุณ พวกเราก็กลัวว่าคุณจะถูกสำนักพิมพ์อื่นดึงตัวไปน่ะครับ】