ช่วงหลายวันต่อมา เจียงเฟิงใช้ชีวิตอย่างราบรื่น
กลางวันก็เข้าเรียนตามปกติ คอยรับมือกับคำเรียกชื่อ “เอาใจใส่” จากอาจารย์สารพัดคน พอตกกลางคืนกลับหอพักก็ทุ่มตัวให้กับอาณาจักรบันเทิงของตัวเอง
คะแนนของ《กลืนกินดวงดาว》ค้างอยู่ที่ 9.0 มาหลายวันแล้ว
ระบบให้คะแนนของหงซื่อจื่อยิ่งคะแนนสูงก็ยิ่งขยับยาก คะแนนเพิ่มขึ้น 0.1 บางทีก็ติดแหง็กอยู่นานถึงครึ่งเดือน
แต่พอเกิน 9 คะแนนไปแล้ว คะแนนต่างกันแค่ 0.1 ก็ทำให้ยอดแนะนำและปริมาณผู้เข้าชมห่างจากผลงานอื่นไปไกลลิบ
เจียงเฟิงจ้องกราฟคะแนนหลังบ้าน พลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจใส่ของเด็ดให้หนักขึ้น เขาโพสต์กิจกรรมเร่งคะแนนลงในช่อง “ผู้เขียนมีอะไรจะบอก” ทันที
【ทุกคน กิจกรรมเร่งคะแนนมาแล้ว
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทุกครั้งที่คะแนนของเรื่องนี้เพิ่มขึ้น 0.1 ผมจะอัปตอนเพิ่ม 100,000 ตัวอักษร
ไม่มีเพดาน จะเร่งกันให้สุดไปเลย!
——ประทีปประมง】
พอประกาศออกไป ช่องคอมเมนต์ก็ระเบิดทันที
【เชี่ย?! 100,000 ตัวอักษร?! ฟังไม่ผิดใช่ไหม?】
【คะแนนขึ้นทุก 0.1 ก็อัปเพิ่ม 100,000 ตัวอักษรเลยเหรอ? นักเขียนใหญ่ประทีปประมง มีต้นฉบับเยอะจนร้อนมือหรือไง?】
【บ้าไปแล้ว! นักเขียนคนอื่นคะแนนขึ้น 0.1 อัปเพิ่มสัก 2,000 ตัวอักษรก็ถือว่าใจกว้างแล้ว แต่นี่อัปทีเดียว 100,000 เลยเหรอ?!】
【พวกเรายังรออะไรอีก! ไปเร่งคะแนนกัน! ดันคะแนนให้ขึ้นไป แล้วบังคับให้เขาอัป! อัปจนหัวล้านไปเลย!】
【วันนี้จะให้พวกแกเห็นเองว่าการที่นักอ่านกดดันนักเขียนให้อัปตอนกระหน่ำเป็นยังไง!】
นักอ่านคึกกันเหมือนได้ฉีดยากระตุ้น
เดิมทีคะแนนของกลืนกินดวงดาวก็สูงอยู่แล้ว แถมชื่อเสียงในหมวดนิยายวิทยาศาสตร์ก็ดีมาก
ตอนนี้คนกลุ่มหนึ่งชวนเพื่อนพ้องมาช่วยให้คะแนนห้าดาว ความเห็นห้าดาวจึงเพิ่มพรวดพราด
ยังไม่ถึงวัน คะแนนก็พุ่งจาก 9.0 เป็น 9.1
เจียงเฟิงรักษาคำพูด คืนนั้นอัปเพิ่ม 100,000 ตัวอักษรทันที
พอเทเนื้อหา 100,000 ตัวอักษรลงไป นักอ่านก็อ่านกันอย่างสะใจ ความคึกคักในกระดานสนทนาพุ่งขึ้นถึงสามเท่า
มีคนแคปโพสต์ “คะแนนเพิ่มทุก 0.1 อัปเพิ่ม 100,000 ตัวอักษร” ของผู้เขียน แล้วเอาไปแชร์ต่อทั่วทุกที่