ฟู่เยี่ยนเจ๋อรู้สึกเหมือนหมัดหนักชกลงบนสำลี
เขากำลังเขม่นลี่จืออยู่ในใจ ตั้งใจแกล้งแสดงความเป็นเจ้าของต่อหน้าเธอ แต่ผลกลับกลายเป็นว่าเธอนั่งกินวุ้นแป้งเย็นอยู่ตรงนั้นอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว
คนที่อินกับบรรยากาศกลับเป็นเจียงจื่อโยว
เธอยกมือประคองแก้มอย่างเขินอาย เพราะถูกฟู่เยี่ยนเจ๋อจูบต่อหน้าคนอื่น จึงดีใจจนแก้มแดงก่ำ
เหล่าแฟนคลับในห้องถ่ายทอดสดพากันชมอย่างส่ง ๆ ว่า——
“อ๊ากกก จูบกันแล้ว!”
“จื่อ-ฟู่ยกครองหวานมาก!!!”
……
ลี่จือกินมื้อนี้อย่างอารมณ์ดี
เธอมีงบเหลือเฟือ หลังดื่มเบียร์หยดของหลินหรงหมดแล้ว ยังสั่งค็อกเทลรสผลไม้หวาน ๆ มาอีกหลายแก้ว
สายลมต้นฤดูร้อนพัดผ่านแก้มของเธอ
ลี่จือเงยหน้า เส้นผมปอยหนึ่งปลิวผ่านข้างหู ก่อนจะตกลงบนริมฝีปากแดงฉ่ำที่ยิ่งเย้ายวนหลังดื่มเหล้า หางตาแต้มสีแดงชื้น ๆ จากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ยิ่งชวนให้คนหลงใหล
โหลวเยี่ยนจิงเอียงศีรษะมองลี่จือ
สายตาของเขาแทบไม่เคยละไปจากตัวเธอเลย
เห็นแววตาของเธอเริ่มพร่ามัวเพราะฤทธิ์เหล้า โหลวเยี่ยนจิงก็ยกมือมาครอบแก้วของเธอไว้ “ดื่มน้อยหน่อย อย่าดื่มจนเมาแล้วทำตัวลามกเหมือนคืนนั้นอีก”
ลี่จือทั้งอายทั้งโมโห แอบเหลือบมองเขา
เธอทั้งเขินทั้งหงุดหงิด แต่ก็ยังดื้อดึงเถียงกลับ “เรื่องลามกนั่นฉันทำคนเดียวที่ไหนกัน เรื่องแบบนี้ต้องเป็นใจให้กันทั้งสองฝ่ายต่างหาก!”
เมาแล้วเข้าหาก็นับว่าเข้าหาเหมือนกัน
“ใช่” โหลวเยี่ยนจิงยกมุมปาก ยิ้มอย่างได้ใจ “โทษฉันเองที่คิดไม่ซื่อกับคุณหนูจือจือ”