【สถานะ: ผมร่วงชั่วคราว ต่อเนื่อง 6 วัน 23 ชั่วโมง 59 นาที】
“ยังดีที่แค่ผมร่วงชั่วคราว”
หลินเจี๋ยลูบหัวโล้นเกลี้ยงของตัวเอง เขาไม่อยากกลายเป็นคนหัวล้านที่เปล่งประกายที่สุดในฝูงชนหรอก แบบนั้นขายหน้าจะแย่
“ยาขวดนี้คงไม่ทำให้เกิดผลข้างเคียงประหลาด ๆ อีกหรอกนะ... ช่างมันเถอะ จะมีอะไรแย่ไปกว่าผมร่วงอีกล่ะ!”
รักกันลึกซึ้ง ก็กระดกให้หมดในอึกเดียว
หลินเจี๋ยเปิดขวดยาวิเศษเพิ่มความคล่องแคล่ว แล้วเงยหน้ากรอกลงคอ
“อึก”
ทันทีที่ยาซึมผ่านลำคอ ความรู้สึกปวดถ่ายที่ยากจะบรรยายก็แล่นมาจากก้น
สีหน้าหลินเจี๋ยเปลี่ยนไปทันที ขาทั้งสองข้างหนีบเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว
แย่แล้ว!
ผลข้างเคียงมาไวเกินไปแล้ว!
แม้หลินเจี๋ยจะพยายามข่มกลั้นสุดชีวิต แต่เมื่อถึงฤดูน้ำหลาก เขื่อนก็ต้องเปิดประตูระบายน้ำ
เขากุมก้นแล้ววิ่งสุดฝีเท้าไปยังทางออกฝั่งตะวันตกของตลาดมืด
“หลบหน่อย! ขอทางหน่อย!”
คนที่เดินอยู่บนถนนต่างหลีกทางให้ มองตามร่างชายหนุ่มหัวโล้นที่กุมก้นวิ่งกระหืดกระหอบไปด้วยสีหน้างุนงง
หลินเจี๋ยวิ่งมาถึงบริเวณทางออก แล้วพบว่าข้างทางออกฝั่งตะวันตกมีปากทางลงท่อระบายน้ำอยู่พอดี
เขาจดจำเรื่องนี้ไว้ แล้ววิ่งต่อไปอย่างไม่คิดชีวิต
ในที่สุดก็พ้นตลาดมืด หลินเจี๋ยมองไปรอบ ๆ แล้วเห็นห้องน้ำสาธารณะซอมซ่ออยู่ตรงหัวมุมถนน
ดวงตาเขาเป็นประกาย รีบวิ่งเข้าไปทันที
หน้าประตูมีชายชราเก็บเงินยืนอยู่ เขายื่นมือออกมาอย่างเกียจคร้าน
“สวัสดี เข้าห้องน้ำครั้งละ 20 เหรียญทองแดง”
ตอนนี้หลินเจี๋ยไม่มีความสุขุมเวลาต่อรองราคาในตลาดมืดเหมือนก่อนแล้ว เขาไม่สนด้วยซ้ำว่าราคาสมเหตุสมผลหรือเปล่า รีบควักเหรียญทองแดง 20 เหรียญใส่มือชายชราแล้วพรวดพราดเข้าไป
จากนั้นก็ปลดปล่อยออกมาราวกับสายน้ำทะลัก
……
“อา~~ โล่งจริง ๆ”
หลินเจี๋ยออกมาจากห้องน้ำหลังจัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อย ฝีเท้าพลอยเบาสบายขึ้นมาหลายส่วน