บทที่ 58 ปะทะนายาซาน เขาเถาหยวนมีซุ่มโจมตี
“ไม่รีบ ไม่รีบ สหายน้อยไท่ผิง เชิญเข้าไปในห้องก่อนเถิด ดื่มกินจนอิ่มหนำแล้วค่อยหารือเรื่องนี้กันอีกที”
ท่านนายาซานยิ้มพลางโบกมือกล่าว
“ไม่จำเป็น”
สวี่ไท่ผิงส่ายหน้า ก่อนยื่นมือข้างหนึ่งออกไปด้วยแววตาแน่วแน่ แล้วกล่าวว่า
“เอามา”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของท่านนายาซานพลันมืดครึ้มลง
“สวี่ไท่ผิง อย่าดื่มสุราที่เชิญแล้วไม่ยอมดื่ม จนต้องถูกบังคับให้ดื่มเลย การเชิญเจ้าเข้าร่วมสมาคมยวนเหลา ก็เพราะเห็นแก่เจ้าแล้ว”
ท่านนายาซานวางมือไว้บริเวณท้องน้อย พลางมองสวี่ไท่ผิงด้วยน้ำเสียงข่มขู่
ส่วนสาวใช้สองนางผู้มีรูปโฉมงดงาม ครานี้ก็ปิดประตูเรือน แล้วมายืนขนาบด้านหลังสวี่ไท่ผิงซ้ายขวา ประหนึ่งกำลังล้อมกรอบเขาไว้
“ข้าไม่สนใจสมาคมยวนเหลา”
สวี่ไท่ผิงส่ายหน้า มือที่ยกค้างไว้ก่อนหน้านี้วางลงบนดาบยาวตรงเอว ขณะเดียวกัน พลังแท้ในตันเถียนก็เริ่มแผ่ซ่านไปตามเส้นลมปราณทั่วร่างดุจสายน้ำเชี่ยวกราก
คลื่นพลังอันแข็งแกร่งแผ่กระจายไปทั่วเรือนเล็กในชั่วพริบตา
ความก้าวหน้าของสวี่ไท่ผิงนั้นไม่เร็วจริง ทว่ามั่นคงยิ่งนัก พลังแท้ทุกสายภายในร่างล้วนผ่านการขัดเกลามาหลายสิบรอบ อีกทั้งเส้นลมปราณทั่วร่างยังได้รับการหล่อเลี้ยงจากพลังแท้ทุกวัน
ยามนี้เขาเปรียบเสมือนก้อนหินที่ไม่ใหญ่โตนัก แต่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง
“ฮ่า ๆ ๆ...”
ในเวลานั้นเอง ท่านนายาซานพลันหัวเราะเสียงกังวาน แล้วกล่าวว่า