เคยพาฉันข้ามภพ

ไม่มีการเกิดใหม่ ไม่มีระบบ ไม่มีพระเอกเก่งกาจ จิ้งจอกน้อยอาซวนนางเอกของเรา จะว่าไม่ใช่จุดเริ่มต้นที่พังพินาศได้อย่างไร?

เท่าที่ดูตอนนี้ พระเอกคือมาร尊 แต่เขาดันชอบไท่ซือฝูฉิงหลิวเซียนผู้เป็นอาจารย์ของอาจารย์

เท่าที่ดูตอนนี้ พระรองคืออาจารย์ของนาง แต่เขาก็ชอบไท่ซือฝูฉิงหลิวเซียนผู้เป็นอาจารย์ของอาจารย์เหมือนกัน

เท่าที่ดูตอนนี้ พระรองสาม...เอ๊ะ ไม่มีพระรองสาม!

และเมื่อสามหมื่นปีก่อน มาร尊ก็ฆ่าไท่ซือฝูฉิงหลิวเซียนไปแล้ว

อาซวนทนไม่ไหวต้องบ่น นี่มันนิยาย水古早อะไรกันเนี่ย?

อีกอย่าง พระเอกฆ่านางเอก แบบนี้มัน虐女ชัดๆ!

คนอยู่เบื้องหลังดื้อรั้นขนาดไหน ต้องสร้างเรื่องรักโศกให้ได้?

ความโศกจากรักก็พอมี แต่ความรักจากฟ้าล่ะ?

ความรักล่ะ? ฟ้าล่ะ?

อาซวนตกอยู่ในจุดเริ่มต้นที่พังพินาศแบบนี้ ถูกจับเข้าสู่后宫ของมาร尊 นางพยายามแสร้งเป็นสนมเอกที่มาร尊โปรดปราน แต่ก็ล้มเหลว

กว่าจะรอให้อาจารย์ช่วยนางกลับไปยังแดนเทียนหยวน นางพยายามเรียนวิชาดาบไฉ่ซื่อเพื่อสืบทอดตำแหน่งไฉ่ตู้ซื่อ แต่ก็ล้มเหลว

นางดีใจที่พบว่าสัตว์อสูรเซี๋ยโก่วสิงสถิตอยู่บนนิ้วของนาง ในที่สุดก็มีพลังทำลายล้างฟ้าดินได้ นางพยายามจะอาละวาด แต่ก็ล้มเหลว

สุดท้ายอาจารย์กลับพบว่าที่สิงบนนิ้วของนางจริงๆ คือมาร尊 เขาตบหนึงใส่นางจนนางตกลงไปในภวังค์นิมิต ไม่มีวันฟื้น

เอาล่ะ จิ้งจอกหนึ่งตัวจะมีวิธีอะไรได้เล่า ทำได้เพียงใช้สัญชาตญาณจิ้งจอกสาว พยายามหลอกล่อมาร尊ที่อยู่ในภวังค์นิมิตเดียวกัน

โอ้ ครั้งนี้ดูเหมือนว่าจะไม่ล้มเหลว...

หลังจากมาร尊ผู้โหดเหี้ยมตกหลุมรักนาง เขาลืมไท่ซือฝูไปจริงๆ หรือ?

ไม่ไม่ไม่ นี่คือปมที่ซ้ำซากที่สุดจนน่าหดหู่ แสงจันทร์สีขาวกลับเป็นตัวฉันเอง!

มาร尊แก้ตัวว่า ไม่ เจ้าคือแสงจันทร์สีดำ