ภาพบนม่านแสงเปลี่ยนไปอีกครั้ง
ครั้งนี้ไม่ใช่ภาพหมู่ขององค์กรแสงอรุณอีกต่อไป แต่เป็นภาพการต่อสู้ที่ทรงพลังอย่างยิ่ง—เพนวิถีสวรรค์ยืนกลางอากาศ กางแขนทั้งสองข้างออก เบื้องหลังคืออุกกาบาตยักษ์ร่วงลงมาจากฟ้า ลากหางเพลิงยาวปกคลุมฟ้าบดบังตะวัน
เพียงชั่วพริบตา ก็ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนในโลกนินจาหดรูม่านตาลงทันที ลมหายใจหยุดชะงัก
[ในสามช่วงนั้น สิ่งที่ทำให้องค์กรแสงอรุณโด่งดังจริง ๆ คือช่วงที่สอง การจับสัตว์หาง พวกเขาจับคู่กันสองคน ประสานงานซึ่งกันและกัน ฉายแสงเจิดจรัสไปทั่วโลกนินจา หัวหน้านางาโตะมีพลังถึงขีดเริ่มต้นของระดับเหนือคาเงะ และยังทำให้ผู้คนในโลกนินจา หลังจากเซ็นจู ฮาชิรามะและอุจิวะ มาดาระ ต้องเผชิญกับความรู้สึกพ่ายแพ้ที่ถูกคนเพียงคนเดียวพิชิตทั้งหมู่บ้านอีกครั้ง]
[และนับจากนั้น โลกนินจาก็เริ่มกลายเป็นว่าระดับคาเงะไม่หายากอีกต่อไป ถ้าไม่มีพลังระดับคาเงะออกไปข้างนอกยังอายที่จะทักทายใคร ต่อสู้กันก็ยิ่งกลายเป็นแค่ทหารกระจอก]
คนเดียวพิชิตทั้งหมู่บ้าน!!!
ระดับเหนือคาเงะ!!!
เพียงสองประโยค ราวกับระเบิดลูกใหญ่ที่ระเบิดตูมตามไปทั่วทุกหนแห่งในโลกนินจา และยังทำให้ผู้คนในโลกนินจาตระหนักถึงระดับที่อยู่เหนือระดับคาเงะอย่างชัดเจน ยิ่งทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนตกตะลึงสุดขีด
ต้องรู้ว่าในสายตาของนินจาส่วนใหญ่ ผู้แข็งแกร่งระดับคาเงะก็เป็นสุดยอดผู้อยู่จุดสูงสุดของโลกนินจาอยู่แล้ว
เป็นบุคคลระดับตำนานที่ต้องจุดธูปใหญ่บูชาถึงจะได้พบสักครั้ง
เพราะว่าในฐานะนินจาคนหนึ่ง ถ้าเริ่มจากเกะนิน เหนือขึ้นไปก็มีโจนิน เหนือโจนินก็มีโจนินหัวกะทิ โจนินพิเศษ โจนิน โจนินหัวกะทิ ไปจนถึงขั้นสุดท้ายจึงจะเป็นระดับคาเงะ